เฟิงหรูชิงหันหน้าไปดูกรงสัตว์ที่อยู่ในสวน นางเอามือลูบศีรษะด้วยอาการเหมือนคนปวดหัว “ช่างเถอะ ข้ายังต้องดูแลสัตว์วิเศษพวกนี้ ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปหากั๋วซือ จริงสิ หลิวลี่ ข้าจะเขียนรายการยาให้เจ้าแผ่นหนึ่ง เจ้าไปซื้อเมล็ดพันธุ์ของยาพวกนี้มาให้ข้า”
“เพคะ องค์หญิง”
หลิวลี่ตอบรับด้วยความเคารพ
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้วเบาๆ นางมองไปที่สัตว์วิเศษที่อยู่เต็มสวน แล้วจมดิ่งไปยังห้วงความคิด
การมีสัตว์วิเศษพวกนี้ทำให้นางหลุดออกจากความรีบร้อน แต่การพัฒนากำลังความสามารถก็เร่งเร้านางเข้ามาทุกที ถ้าต้องเจอเหตุการณ์แบบวันนี้อีก แล้วไม่มีคนอยู่เคียงข้างคอยปกป้องนาง นางจะไม่ตกอยู่ในอันตรายหรือ
มีเพียงการที่ตนเองมีกำลังความสามารถแข็งแกร่งเพียงพอ นางถึงมีความมั่นใจที่จะยืนหยัดอยู่ในทวีปนี้!
แต่เทียบกับเรื่องพวกนี้แล้ว นางอยากไปเยี่ยมเยือนจวนแม่ทัพมากกว่า
แต่ไปมือเปล่าก็เสียมารยาท ของฝากที่ซื้อได้ด้วยเงินก็ธรรมดาเกินไป
ทันใดนั้น แววตาของเฟิงหรูชิงก็เกิดประกาย นางอมยิ้มที่มุมปาก
นางจำได้ว่า ในตำราอาหารบำรุงสุขภาพมีสูตรเหล้าพิเศษ บำรุงร่างกาย ช่วยให้อายุยืน บรรเทาอาการเจ็บป่วย แถมท่านตาชอบดื่มเหล้า รอนางดองเหล้าวิเศษนี้สำเร็จแล้วค่อยไปเยี่ยมคารวะท่านตา
ตอนที่ 32 หมาป่าเทียนซานของข้ายอมหิวตายไม่ขอกินอะไรทั้งนั้น (1)
