ในจวนองค์หญิง มีภูเขาด้านหลังจวนอยู่ลูกหนึ่ง เหนือภูเขาจำลองคือฟ้าสีคราม สะพานน้อยๆ มีน้ำไหลผ่าน ประดับประดาอย่างงดงาม ข้างๆ ธารน้ำ มีแปลงปลูกยาผืนหนึ่งที่เตรียมไว้ แต่หน้าตาบูดๆ เบี้ยวๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของคนสองคนที่ไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน
เฟิงหรูชิงเอือมจนพูดไม่ออก “ช่างเถอะ ทนๆ ใช้มันไป รอข้าฝึกสัตว์วิเศษพวกนั้นได้แล้ว ค่อยให้พวกมันทำงานพวกนี้”
ถึงแม้สัตว์วิเศษจะเคยถูกฝึกมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่คนที่ฝึกพวกมันเป็นคนของโรงค้าสัตว์ หากนางต้องการให้สัตว์วิเศษภักดีกับนาง นางต้องฝึกมันอีกครั้ง
เฟิงหรูชิงเอาเมล็ดพันธุ์ของต้นยาออกมา บนห่อกระดาษเยื่อใบหม่อนที่ห่อเมล็ดพันธุ์ไว้แต่ละห่อ เขียนชื่อพันธุ์ยาไว้อย่างชัดเจน ตามปกติแล้ว การปลูกยาชนิดหนึ่งตั้งแต่เริ่มปลูกจนถึงเก็บเกี่ยวต้องใช้เวลานาน แต่สิ่งที่เฟิงหรูชิงปลูกไม่ใช่ยาปกติ มันคือยาวิเศษ
“พวกนี้คือยาระดับบ้านๆ การปลูกยาวิเศษระดับพื้นๆ ใช้เวลาไม่นานนัก ประมาณหนึ่งถึงสามเดือนเท่านั้น”
การปลูกยาวิเศษมีการแบ่งระดับชั้น กำลังความสามารถของเฟิงหรูชิงในตอนนี้ยังน้อย เป็นเพียงระดับชูอู่ ลำพังฝีมือของนางในตอนนี้ อย่างมากก็ปลูกได้แค่ยาวิเศษระดับหนึ่ง และยาวิเศษระดับหนึ่งต้องการพลังวิเศษค่อนข้างน้อย ใช้เวลาไม่มากเท่าไร
