เฟิงหรูชิงอยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก ในที่สุดนางก็เข้าใจว่าเหตุใดหลิ่วอวี้เฉินถึงรังเกียจองค์หญิงเช่นนี้องค์หญิงผู้นี้ ไม่เพียงเป็นคนมุทะลุไร้เหตุผล ชื่อเสียงฟอนเฟะ ซ้ำร้ายยังอ้วนเหมือนหมูตอน ข้อดีเพียงข้อเดียวของนางคือ ผิวขาวราวกับเปล่งประกายออกมาเป็นแสงสว่างได้ น่าเสียดายที่แม้ความขาวจะเอาชนะข้อด้อยได้มากมาย แต่ความอ้วนกลับทำลายทุกสิ่ง! รูปร่างแบบนี้ ต่อให้นางผิวขาวแค่ไหนก็เอาชนะความน่าเกลียดไม่ได้!
“ชิงเอ๋อร์” ในระหว่างที่สมองของเฟิงหรูชิงกำลังคิดหาวิธีลดความอ้วนอยู่นั้น เสียงแห่งความดีใจก็ดังเข้ามาจากด้านนอกประตู นางหันหน้าไปดูเห็นเป็นชายผู้หนึ่งในชุดมังกรสีเหลือง ก้าวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ชายผู้นั้นรูปงามสง่า ใบหน้าคม คิ้วยาวเข้ม แววตาทั้งสองอ่อนโยนดุจสายน้ำ ราวกับแสงตะวันอันอบอุ่นที่สาดส่องเข้าไปในหัวใจของเฟิงหรูชิงในทันควัน
“ชิงเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นไร ดีจริงๆ ที่เจ้าไม่เป็นไร ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าจริงๆ ข้า…จะมีหน้าไปพบแม่เจ้าที่ลาโลกนี้ไปแล้วได้อย่างไร”
ชายชุดมังกรกุมมือเฟิงหรูชิงไว้แน่น เสียงของเขาสั่นเครือ
เฟิงหรูชิงหันหน้าไปมองดูชายชุดมังกรตาไม่กะพริบ
ชายคนนี้…คือเฟิงเทียนอวี้ ฮ่องเต้ผู้ให้กำเนิดกายนี้งั้นหรือ
ถ้าไม่มีองค์หญิง ชายผู้นี้ก็นับว่าเป็นกษัตริย์ผู้ปรีชา แต่เขากลับรักและตามใจองค์หญิงจนไม่มีเขตไม่มีแดน ไม่แยกแยะถูกผิด
