“ฝ่าบาท หม่อมฉันเคยทูลแล้วเพคะ ว่าชิงเอ๋อร์ต้องไม่เป็นอะไร”
เสียงที่นุ่มนวลน่าฟังดังลอยมาจากข้างๆ
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เฟิงหรูชิงจึงสังเกตเห็นหญิงผู้หนึ่งซึ่งอยู่ข้างกายของเฟิงเทียนอวี้
หญิงผู้นั้นสวมกระโปรงผ้าแพรโปร่งสีม่วงอ่อน ผมกลัดไว้ด้วยปิ่นหยก รูปพรรณสัณฐานดูงามสง่า หน้าตายิ้มแย้ม “ชิงเอ๋อร์ ต่อไปเจ้าห้ามทำตัวหุนหันพลันแล่นเช่นนี้อีกนะ แม่ รู้ว่าเจ้าฟื้นก็เลยสั่งคนไปทำขาหมูที่เจ้าชอบเตรียมไว้ อีกเดี๋ยวให้เขายกเข้ามา”
