ไม่ถึงยี่สิบปีแน่นอน
แต่ทำไมผ่านไปตั้งหกเจ็ดปีแล้วอวี้อู๋ยังคงเด็กอยู่เหมือนเดิม!
ใช่แล้ว องเมียวจิอาจมีวิธีหยุดความเปลี่ยนแปลงของรูปโฉมได้ รวมถึงสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้ด้วย
เขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง!
ปรมาจารย์คุณไสยเหงื่อแตกพลั่ก เสื้อผ้าของเขาเปียกชื้นไปทั้งตัว
นี่เขากำลังเผชิญหน้ากับอวี้อู๋จริงๆ น่ะเหรอ?!
เรื่องล้อเล่นอะไรกันเนี่ย
ถ้าเขารู้ว่าคนที่ช่วยเหลือตระกูลเผยคืออวี้อู๋ เขาจะไม่มีวันกล้าทำอย่างนั้นเลย
แต่อวี้อู๋เริ่มเข้าไปยุ่งวุ่นวายเรื่องของคนธรรมดาตั้งแต่เมื่อไร!
“ดีมากที่ยังรู้” ซือฝูชิงเอียงคอพร้อมรอยยิ้ม “แกเองก็ถือว่าเก่งไม่เบานะ ผ่านไปหลายปีวิชาสร้างค่ายกลก็พัฒนาขึ้นจนทำร้ายคนบนเครื่องบินทั้งลำได้แล้ว”
ปรมาจารย์คุณไสยวัยกลางคนหมดสิ้นเรี่ยวแรง
ขาของเขาอ่อนปวกเปียกพลันคุกเข่าลงบนพื้นทันที “ผู้อาวุโสอวี้อู๋! ผู้อาวุโสอวี้อู๋ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย! ผู้อาวุโสอวี้อู๋จะมาเยือน ผมสมควรตาย!”
ปรมาจารย์คุณไสยวัยกลางคนรู้ดีถึงช่องว่างระหว่างเขากับองเมียวจิตัวจริงอย่างชัดเจน
เพราะเขาล้มเหลวในการฝึกฝนเป็นองเมียวจิ เขาจึงเดินบนเส้นทางสายมาร การเป็นปรมาจารย์คุณไสยนั้นแตกต่างจากองเมียว