สีหน้าของชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย เขารีบเปิดลำโพงทันที
หลิงเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วทำปากพูดกับชายหนุ่มโดยไร้เสียง “รีบขอโทษเขาที่โทรผิดซะ”
เสียงผู้ชายที่ปลายสายหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยอีกครั้ง “Hello? (ฮัลโหล)”
ชายหนุ่มกระแอมในลำคอและถามอย่างเจาะจง “Excuse me, are you the Duke of Morton?” (ขอโทษนะครับ คุณคือดยุกแห่งมอร์ตันหรือเปล่าครับ)”
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “ใช่ เรียกผมอย่างนี้ คุณเป็นคนของพี่รองเหรอ”
เขาพูดภาษาจีนได้คล่องมาก
ชายหนุ่มถึงกับอึ้งไป
ไม่ใช่คนรัฐมอร์ตันเหรอ
ทำไมถึงพูดภาษาจีนได้คล่องอย่างนี้
แล้วพี่รองล่ะคือใคร
“ยอมเลย บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าไม่อยากคบใคร!” น้ำเสียงของชายคนนั้นเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น “คุณบอกเขาให้หยุดแนะนำใครต่อใครให้ผมสักทีได้หรือเปล่า อาจารย์ยังไม่เร่งให้ผมแต่งงานเลยแต่เขาจะเร่งทำไม น่ารำคาญไปไหมเนี่ย!”
ชายหนุ่มพูดตะกุกตะกัก “ขอ ขอโทษครับ แต่ผมไม่ใช่ ขอถามหน่อยครับ…”
“ไม่ใช่คนของพี่รองเหรอ” เสียงของชายคนนั้นหยุดไปชั่วคราว อารมณ์ของเขาเย็นลงเล็กน้อย “หรือว่าเป็นพี่สาม คุณไปบอกให้เขาหาคู่ให้ตัวเองให้ได้ก่อนแล้วค่อยมายุ่งกับผมได้ไหม”
“ยังมีห
