น้ามาบอกว่าตัวเองเป็นคนที่มี EQ สูงที่สุดในสำนักอีก เป็นโสดมาตั้งกี่ปีแล้ว อายคนเขาบ้างไหม!”
ชายหนุ่มต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ในเวลานั้นประโยคภาษาอังกฤษสำเนียงมาตรฐานประโยคหนึ่งก็ดังออกมาจากปลายสายอีกด้าน
อย่าว่าแต่ชายหนุ่มเลย หลิงเฟิงเองก็ฟังรู้เรื่อง
เขาบอกว่า…
กษัตริย์เชิญท่านไปหารือเรื่องสำคัญที่ห้องทรงพระอักษร
เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงของคนรับใช้
ชายหนุ่มยังคงโมโหอยู่ เขาพูดอย่างเย็นชา “นายก็ไปให้พ้น! ปล่อยให้เขาแก้ปัญหาเอง!”
คนรับใช้เอ่ยขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มอึ้งงันขณะที่ถือโทรศัพท์อยู่ในมือ
“ถ้าไม่มีอะไรจะพูด ผมจะวางสายละนะ” ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “น่ารำคาญจริงๆ เดี๋ยวผมจะไปด่าพวกเขาว่าให้เบอร์ส่วนตัวของผมกับคนอื่นได้ยังไง”
ตื๊ดๆๆ
เสียงสังเคราะห์อันไร้ชีวิตชีวาดังขึ้น มันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาทันที
เขาเงยหน้าขึ้นทันควัน “พี่ พี่หลิง คุณ คุณซือ เธอ เธอ…”
เขาโทรออกไปด้วยความกะทันหันไม่ทันคิด
ต่อให้อีกฝ่ายจะแสดงละครก็คงไม่น่าจะทำได้ขนาดนี้และมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรด้วย
อีกทั้งการปลอมตัวเป็นราชวงศ์ในรัฐมอร์ตันก็ถือว่าผิดกฎหมายด้วย!
ซือฝู
