หากเป็นอย่างนั้นแพทย์แผนโบราณและแพทย์แผนตะวันตกจะมีไว้ทำไม
อวยเสียจนซือฝูชิงลอยขึ้นสวรรค์ไปแล้ว
หลิงเฟิงคุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจชายอีกเล็กน้อยก่อนจะออกจากสถานีตำรวจ
ขณะที่ชายหนุ่มเดินไป เขาก็กดตัวเลขชุดหนึ่งบนหน้าจอสำหรับโทรออกไปด้วย “พี่หลิงดูสิ ผมบันทึกเบอร์โทรนั้นไว้แล้ว”
หลิงเฟิงหันหน้ามาด้วยคิ้วขมวด “นายจะทำอะไร”
“พี่หลิง ถึงยังไงเขาก็บอกแล้วว่าคุณซือทิ้งไว้คงไม่ต้องการแล้ว ผมจะลองโทรไปดูหน่อย” ชายหนุ่มแกว่งโทรศัพท์ไปมา “ก็แค่เบอร์โทรเบอร์หนึ่ง แถมยังไม่มีทางเป็นเบอร์ของดยุกมอร์ตันจริงๆ ด้วย
ผมแค่คิดว่าเมื่อกี้นี้ตำรวจผู้ชายเก่งคนนั้นโม้มากไปหน่อย ชาถ้วยเดียวจะได้ผลอะไรขนาดนั้น”
ก่อนที่หลิงเฟิงจะห้ามเขาทัน ชายหนุ่มก็กดปุ่มโทรออกไปเสียแล้ว
หลังจากเสียงสังเคราะห์ดังขึ้นสองครั้งก็มีคนรับสาย
ชายหนุ่มลดเสียงลงอย่างได้ใจ “พี่หลิงดูสิ ผมบอกแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย วันๆ หนึ่งดยุกมอร์ตันมีงานต้องทำเยอะแยะ จะรับโทรศัพท์เร็วอย่างนี้ได้ยังไง ตอนที่พี่ไม่ว่าง โทรศัพท์ของพี่มีแต่สายที่ไม่ได้รับตั้งหลายสาย”
ทันทีที่เขาพูดจบ ปลายสายก็มีเสียงผู้ชายทุ้มต่ำดังขึ้นด้วยสำเนียงตะวันตกแท้ๆ “Hello?
