ครู่นี้ท่านผู้เฒ่ากู่ขอให้ผมจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวที่เร็วที่สุดไปต้าซย่า…”
“ต้าซย่า?” เมลชะงักไปทันที “ทำไมท่านผู้เฒ่ากู่ถึงต้องไปต้าซย่าในเวลานี้ด้วย?”
ต้าซย่าก็ดูเหมือนจะไม่มีการแสดงแฟชั่นโชว์หรือเทศกาลภาพยนตร์อะไรเลยนี่นา
เลขาฯ ส่ายหัว
พวกเขาจะรู้เรื่องของกู่เหวินจู๋ได้อย่างไร
**
เวลาตีสองที่ต้าซย่า
ชวีหลิงอวิ๋นยังคงทำงานอยู่
เดี๋ยวนี้เขาต้องเข้าไปดูเวยปั๋วเป็นครั้งคราวเพราะซือฝูชิง และเป้าหมายก็เป็นกลุ่มแอนตี้แฟนของซือฝูชิง
จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ทำลายความเงียบลง
“เจ้าเด็กโง่!” กู่เหวินจู๋ตำหนิเขาอย่างเดือดดาล “แกไปต้าซย่าแล้วก็เงียบหายไปเลยนะ ฉันจะมีแกไว้ทำไม!”
ทันทีที่ชวีหลิงอวิ๋นรับสาย เขาก็ถูกดุอย่างไม่ลืมหูลืมตาจนเขางงไปหมดแล้วว่ามันเรื่องอะไร “อาจารย์ นี่อาจารย์ด่าผมเรื่องอะไรเนี่ย!”
“ด่าที่แกไร้ประโยชน์น่ะสิ!” กู่เหวินจู๋เยาะหยัน เขาแค่นเสียง “อาหลานอยู่ที่ต้าซย่า แกไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอเลยหรือไง?!”
ชวีหลิงอวิ๋นถึงกับพูดไม่ออก “อาจารย์ว่าไงนะครับ?!”
“ฉันจะไปถึงตอนเที่ยง” กู่เหวินจู๋อารมณ์เสีย “มารับฉันที่เมืองซื่อจิ่วด้วย มาให้ฉันจะจัดการซะดีๆ”
ชวีหลิงอวิ๋น “…”
อาจารย์ที่รั
