จะมีความสามารถมากกว่าผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้
แต่ความจริงก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ทุกสิ่ง
หลังจากที่ซือฝูชิงเอาของในห้องของเผยเมิ่งจือไปในวันนั้น สภาพของเผยเมิ่งจือก็กลับเป็นปกติอย่างเห็นได้ชัด
“คุณซือคนนั้นเก่งจริงๆ” เผยเหยียนระบายลมหายใจออกช้าๆ “พวกเราจะต้องไปเชิญเธอมาให้ได้ เตรียมของดีไว้ให้พร้อม เราจะไปกันเลย!”
“ตอนนี้เมนเทอร์ซือไม่น่าจะว่าง” คุณนายเผยขึงตาใส่เขา “เธอยังไม่เลิกงานจนกว่าจะหกโมงเย็น อย่าไปรบกวนเธอเลย คุณรีบคิดดูดีกว่าว่ามีอะไรในบ้านเราที่พอจะสามารถเชิญคุณซือมาได้บ้างมั้ย”
“ขอผมคิดดูก่อน” เผยเหยียนดูจริงจัง “ผมจำได้ว่าปู่ทิ้งหยกโบราณเอาไว้ให้สองสามชิ้น ยังเก็บอยู่ในตู้เซฟ เงินนั้นหยาบคายเกินไปสำหรับพวกปรมาจารย์ ใช้การไม่ได้แน่ๆ”
“ถูกต้อง” คุณนายเผยนึกขึ้นมาได้เช่นกัน “เร็วเข้า ไปเอาหยกโบราณสองสามชิ้นนั้นออกมาแล้วค่อยส่งไปให้คุณซือคืนนี้”
“แม่ อย่างเพิ่งร้อนใจไป” ในที่สุดก็เผยเมิ่งจือก็มีจังหวะพูดแทรกบ้าง “คุณซืออาจจะไม่สนใจมันก็ได้”
คุณนายเผยพูดอย่างเด็ดขาดว่า “ก็ยังต้องส่งไปด้วยอยู่ดี น่าเสียดายที่ฉันไม่มีลูกชายดีๆ ที่คู่ควรกับเธอ ไม่อย่างนั้นฉันจะส่งลูกชายของฉันไปก่อน”
เธอมองเผยเมิ
