“เอ๊ะ ชิงชิง น้องชายของเธอก็จะมาเหรอ” อวี้ถังดีใจมาก “ต้องอย่างนี้สิ พาเขามาแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อย จะได้รู้จักกันไว้”
“กำลังมาแล้ว” ซือฝูชิงมองนาฬิกาข้อมือ “น่าจะอีกสิบกว่านาที”
“ถ้าอย่างนั้นก็สั่งอาหารเพิ่มอีกสักสองสามอย่างเถอะค่ะอาเก้า” อวี้ถังคึกคัก “มีคนมาเพิ่มอีกคนแน่ะ”
อวี้ซีเหิงพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้คัดค้านใดๆ
เฟิ่งซานกึ่งสงสัยกึ่งงุนงง “คุณซือมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไร”
“อ้อ ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ หรอก” ซือฝูชิงเท้าคาง “เคยต่อสู้กับความไม่เป็นธรรมเพื่อช่วยเขา ต่อมาเขาแพ้ฉันในเกมก็เลยกลายเป็นน้องชายฉันน่ะ”
แววตาซังลู่ลุกโชน
เขาเองก็แพ้คุณซือแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็นับเขาเป็นน้องชายของเธอได้ด้วยใช่มั้ย!
น้องชายของคุณซือจะหน้าตาเป็นอย่างไรก็ยังไม่รู้
บริกรเสิร์ฟเหล้าเรียกน้ำย่อยก่อนอาหารสองสามแก้ว
พวกเขาดื่มรอ
สิบนาทีต่อมา ประตูห้องส่วนตัวก็เปิดออก
บริกรนำผู้มาใหม่เข้ามา
อวี้ถังเงยหน้ามองทันที
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ตัวเพรียวบางราวต้นไม้หยก
“เฟิ่งซาน ดูหุ่นเขาสิ ฉันว่าแล้วว่าเขาต้องหล่อ!” อวี้ถังปอกถั่วสองสามเม็ด “น้องชายของชิงชิงจะรูปร่างหน่าตาไม่ดีได้ยังไงล่ะ จริงมั้ย”
ก่อนที่เฟิ่งซานจะพูดต่อ ซังลู่ก็
