ราวกับรู้ว่าทุกคนกำลังมองไปทางเดียวกัน ทีมกล้องจึงหันมุมกล้องและย้ายจอหลักไปที่เครื่องดนตรีที่อยู่ด้านหลังทางขวา
พวกเขาซูมเข้าที่หน้าซือฝูชิงก่อน
[ผู้หญิงคนนี้สวยจริงๆ เจ้าแม่หนี่ว์วาสร้างสรรค์ผลงานบนใบหน้าของเธอได้อย่างบ้าคลั่ง]
[แคปหน้าจอให้ไว อย่ามัวแต่ตะลึงกันนะ! ถ้าพระเจ้าไม่ประทานมาให้ เราก็จะทำเอง!]
จากนั้นกล้องก็ขยับต่อไปและกำลังจะหาตำแหน่งของกลองชุด
ราวกับว่าเธอรู้ว่ากล้องอยู่ที่ไหน ซือฝูชิงเองก็เคลื่อนไหวเช่นกัน
นิ้วเรียวของเธอยังคงดีดสายเบสแต่เท้าขยับไม่หยุด
เธอยกมืออีกข้างขึ้นปิดกล้องพลางคลี่ยิ้ม “อย่าจับภาพฉัน จับภาพพวกเขา ขอบคุณ”
[เชี่ย เมนเทอร์ซือร้ายกาจ เธอบังมันไว้!]
[มีอะไรแปลกๆ นะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่กล้าเดาขนาดนั้น แต่เธอจะปิดบังทำไม]
[ไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าเป็นเทพซูจริงๆ รายการตอนนี้ก็ถือว่าสุดยอดที่สุดแล้ว!]
[พวกก่อนหน้านี้วงแตกแล้วสินะ ซูยั่งเป็นคนระดับไหน นอกจากชวีหลิงอวิ๋นแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่เก๋อหลินเอินเชิญตัวไป ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเขาเต็มใจเอง คนที่อยู่บนเวทีระดับนานาชาติอย่างนั้นจะมายืนอยู่บนเวทีประกวดเล็กๆ อย่างนี้ได้ยังไง! ตลกละ]
[อุ้มซูยั่งออกไปเลย พวกเราไม่อย
