“อ๋อ น้องชายฉันเอง” ซือฝูชิงหันไปตอบเขา “เขาไม่ชอบพูดกับคนแปลกหน้า”
ซูยั่งปกปิดตัวเองค่อนข้างมิดชิด เหลือเพียงดวงตาคู่งามของเขาเท่านั้นที่โผล่ให้เห็น
เขาหันไปมองโปรดิวเซอร์ด้วยสายตาเย็นชา ไม่มีรอยยิ้มแม้แต่นิดเดียว
โปรดิวเซอร์พยักหน้าเบาๆ ไม่ได้ถามอะไรต่อ “ในเมื่อเมนเทอร์ซือได้เตรียมการมาแล้ว ทางฝั่งผมก็จะได้สบายใจ เมนเทอร์ซือเองก็วางใจได้ การแสดงต่อจากนี้จะไม่เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นอีก”
ซือฝูชิงเหลือบมองเขา “คุณเองก็เป็นเพียงคนรับจ้างทำงาน ไม่ใช่เถ้าแก่ใหญ่ที่มีอำนาจตัดสินใจ”
โปรดิวเซอร์ “…”
เหตุผลข้อนี้ถูกต้องทุกประการ
“เมนเทอร์ซือได้วงดนตรีแบ็กอัปที่เหมาะสมแล้วเหรอ” โปรดิวเซอร์ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “เครื่องดนตรีเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง”
“ไม่เป็นไรครับ” ซูยั่งพูดขึ้น น้ำเสียงใสและไพเราะเป็นอย่างมาก “เราเตรียมมาเองแล้ว”
โปรดิวเซอร์อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขาด้วยความสนใจอีกครั้ง
แต่เมื่อเห็นสายตาเย็นชาของซูยั่งที่จ้องมองกลับมา โปรดิวเซอร์ก็สะดุ้งโหยงขึ้นมาทันที “โอเค โอเค”
สู้ไม่ไหว ขอตัวดีกว่า
จากนั้นซือฝูชิงก็พาซูยั่งเดินจากไป
เธอไม่ได้ใช้ทางเดินของเมนเทอร์แต่อย่างใดแต่ตรงไปที่ห้องเตรียมเครื่องดนตรีแทน
“บริษัทกำลัง
