งสัญญาณเสียงแล้วเปิดดนตรี
เสียงดนตรีที่ผ่อนคลายค่อยๆ ดังขึ้นในหอประชุม เหล่าแฟนคลับต่างพากันนิ่งเงียบ
โปรดิวเซอร์ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
ตึง
เสียงกลองที่ไพเราะดังขึ้น
ตึงตึง!
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงเปิดม่านดังครืดคราด ม่านของเวทีถูกเปิดออก เวทีการแสดงปรากฏขึ้นต่อหน้าสาธารณชน เหล่าเด็กฝึกทยอยขึ้นเวที
การแสดงครั้งแรกพวกเขาร้องเพลงแนวร็อกแอนด์โรล ถึงแม้ครั้งนี้เพลงที่ซือฝูชิงเลือกให้ทีมของพวกเขาจะเป็นเพลงที่มีจังหวะค่อนข้างเร็วแต่สไตล์ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
ทั้งหกสวมชุดสูทสีขาว บนสูทมีลวดลายสีทอง แม้แต่ผมก็ถูกย้อมให้เป็นสีทองอ่อนๆ
[แม่เจ้า! คอสตูมดูดีมาก! เซี่ยอวี้กับผมสีทอง ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้!]
[สวี่ซีอวิ๋นเหมือนเทพบุตรที่ตกลงมาจากสวรรค์แล้วความจำเสื่อมเลย ฮ่าๆๆ]
[นึกแล้วเชียว ทีมของเซี่ยอวี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง! ฉันอยากจะเห็นคอสตูมของการแสดงครั้งหน้าแล้ว!]
[ใครเป็นคนออกแบบคอสตูมเหรอ ฝีมือระดับนี้ เอามาให้ฉันหนึ่งโหล]
คอสตูมบนเวทีเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก เพราะเป็นภาพแรกที่ผู้ชมจะจดจำ
ไม่ใช่ว่าทางนายทุนของกลุ่มรายการไม่ได้เข้ามากีดกันเกี่ยวกับคอสตูมการแต่งตัวของทีมเซี่ยอวี้ แต่ถึงแม้จะเปลี่ยนไปใ
