พูดติดอ่าง “นั่นคือเทพซูเชียวนะ จะยอมมาเป็นมือกลองให้เราได้ยังไงกัน อีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้ตีกลองเป็นอาชีพ ความสามารถของเขาเยอะมาก”
เซี่ยอวี้ครุ่นคิด “ไม่แน่หรอก ถึงเวลาก็รู้เอง”
“เป็นไปไม่ได้สิพี่เซี่ย” สวี่ซีอวิ๋นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “พี่ว่าหากเมนเทอร์ซือรู้จักเทพซูจริงๆ เธอจะมาใช้ชีวิตลำบากขนาดนี้ทำไมกัน เฮ้อ คนแซ่ซูมีถมเถไป ผมก็แค่นึกถึงเทพซูขึ้นมาก็เท่านั้น”
เพราะซูยั่งมีความเคยชินอยู่อย่างหนึ่ง ในเวลาหนึ่งปีเขามักจะใช้เวลาท่องเที่ยวทั่วโลกราวๆ แปดเดือนเห็นจะได้
มักจะมีแฟนคลับเจอเขาร้องเพลงอยู่ตามบาร์ที่เงียบสงบและห่างไกลอยู่บ่อยครั้ง
เซี่ยอวี้เลิกคิ้วขึ้นสูงพร้อมเสียงหัวเราะบางเบา “นายลองดูเธอสิ”
สวี่ซีอวิ๋นไม่เข้าใจ “?”
เซี่ยอวี้พูดต่อไปว่า “เหมือนปลาเค็มที่กำลังนอนตากแดดหรือเปล่า”
สวี่ซีอวิ๋นเหลือบมองซือฝูชิงที่ใช้หนังสือปิดหน้าราวกับกำลังนอนตากแดดอย่างสบายอยู่บนพื้น
สวี่ซีอวิ๋น “…”
พูดว่าเหมือนมากไม่ได้ ต้องพูดว่าเหมือนกันอย่างกับแกะต่างหาก
**
เวลาสิบโมงเช้า ทางรายการหนุ่มสาววัยใสได้โพสต์ข้อความบนเวยปั๋วหนึ่งโพสต์
รายการหนุ่มสาววัยใส : [การแสดงในรอบที่สองจะเริ่มขึ้นแล้ว รีบมาเลือกเด็กฝึก
