นตาบอดคิดจะรังแกเธอ”
อวี้ซีเหิงคิ้วกระตุกเล็กน้อย
เฟิ่งซานสีหน้าเปลี่ยน “เกิดอะไรขึ้น”
“เรื่องเล็กน้อย” ซือฝูชิงรินน้ำใส่แก้ว “แซ่เผยมั้ง คนของตระกูลเผย”
เฟิ่งซานแผ่ไอสังหาร พูดด้วยสีหน้าดุดัน “คุณซือ ผมจะจัดการพวกเขาซะ!”
“ต้องให้ฉันกับนายลงมือเองด้วยเหรอ” ซือฝูชิงเงยหน้าขึ้น “ไม่ต้องหรอก สถานการณ์ของบ้านนั้น อีกไม่เกินหนึ่งเดือนคงเจอหายนะแน่นอน”
หากไม่เห็นว่าเข้าตาจนจริงๆ คงไม่ช่วย
แต่คนบางคนกลับเลือกอยากตายซะอย่างนั้น
เฟิ่งซานชะงักไป “ทำไมคุณซือถึงพูดแบบนั้นล่ะ”
“แค่ความขัดแย้งระหว่างพวกคนในตระกูลเท่านั้น” ซือฝูชิงเท้าคาง ดวงตาแฝงแววเกียจคร้านหน่อยๆ “ตระกูลเผยคงเชิญตัวองเมียวจิจริงๆ ไม่ได้เลยเชิญตัวหมอไสยศาสตร์มาจากต่างประเทศ ช่วยลงมนต์คาถาให้ตระกูลพวกเขา โดยเฉพาะคนที่ชื่อเผยเมิ่งจือคนนั้น น่าจะชื่อนี้แหละ”
“หมอไสยศาสตร์คนละสายกับองเมียวจิ ส่วนมากให้ผลร้ายมากกว่า ถึงแม้จะเป็นการช่วยคนแต่ก็ผลาญเอาเงินไปไม่น้อย” อวี้เซีเหิงเอ่ยเสียงเรียบ “ความจริงก็พอๆ กับพวกพ่อมดหมอผี”
“เจ้านายพูดถูกแล้ว” ซือฝูชิงเลิกคิ้ว “ต่อให้พวกเขาจะเอาเงินและชีวิตของเผยเมิ่งจือไป พวกเขาก็อยู่ได้อีกไม่นาน ไม่ช้าก็เร็วต้องล่ม
