จมกันทั้งบ้าน ทำร้ายคนอื่นแถมทำร้ายตัวเอง ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร”
เฟิ่งซานพยักหน้าด้วยความมึนงง แต่ต่อจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็รู้สึกทะแม่งๆ “คุณซือรู้ได้ยังไง”
“คือฉัน…” ซือฝูชิงชะงักไป “เคยเรียนพวกทฤษฎีของสายองเมียวจิมาบ้าง พอจะเป็นองเมียวจิได้ไหมล่ะ”
แต่เธอไม่ได้บอกว่าเธอเขียนยันต์เป็น
เจ้าบ้าจีสิงจือนั่นเล่นลูกไม้อะไรกับเธอไม่ได้แล้ว
“องเมียวจิเหรอ” เฟิ่งซานตกตะลึง “เรื่องแบบนี้เรียนเองได้ด้วยเหรอ”
ถึงแม้ตระกูลจีจะเก็บตัวมานานและไม่เคยติดต่อตระกูลใหญ่อื่นเลย
แต่เฟิ่งซานเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลจีจากตระกูลมั่วมาไม่น้อย
สามตระกูลใหญ่ไม่ได้อยู่เขตชายแดน ทว่าประจำอยู่ที่เมืองแต่ละเมือง
ตอนนั้นมีข้าศึกแอบเข้าโจมตีตงโจว บรรพบุรุษของตระกูลจีเป็นคนออกหน้าช่วย
เวลาเพียงครู่เดียวก็สามารถทำให้กองทัพทหารนับแสนพ่ายแพ้จนถอยทัพกลับไป
แต่ศาสตร์ลี้ลับนี้กลับทำร้ายร่างกายไม่น้อย หลังจากนั้นไม่กี่วันบรรพบุรุษผู้นั้นก็สิ้นใจล่วงลับไป
แต่ไม่ว่าอย่างไร องเมียวจิต่างก็รู้สึกหวาดผวากันถึงขีดสุด
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” ซือฝูชิงกะพริบตาปริบๆ “ทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้เรียนรู้เองได้ ประสบการณ์มักมาจากการลงสนามจริงทั้งนั
