ิชามารนั้นของเจ้าก็คงจะไม่มีมารเกิดขึ้นในใจอีก สามารถควบคุมได้เป็นอย่างดี และไม่ถูกโชคชะตาแห่งวิถียุทธ์ต่อต้านอีกต่อไป”
ซีหมิงหวังนิ่งเงียบไป วิชามารของเขานั้นใช้ได้เพียงในห้วงอนันตสุญญตาเท่านั้น ไม่เช่นนั้นอาจถูกพลังของกฎวิถียุทธ์ต่อต้าน แม้แต่โชคชะตาแห่งวิถียุทธ์ในตัวเขาก็อาจจะขัดขวางเขา สิ่งเดียวที่จะทำให้เขาพอใจได้ก็คือหลังจากที่เขาได้สละโชคชะตาแห่งวิถียุทธ์นั้นแล้ว การใชวิชามารของเขาก็จะราบรื่นขึ้นมาก เพียงแต่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าการติดตามมรรคาจารย์จะมีผลตามมาเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่เขารู้แน่นอนคือ หลังจากตัดขาดโชคชะตาแห่งวิถียุทธ์ เขาก็จะกลายเป็นพวกผิดแผกที่โลกเทพยุทธ์ไม่อาจยอมรับ
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอนาคตเลย แม้แต่ในสถานการณ์ปัจจุบันก็ทำให้เขาไม่สบายใจนัก เขาเข้าร่วมโลกคุนหลุนมาระยะหนึ่งแล้วแต่ยังไม่อาจปรับตัวได้ เหล่าเทพเซียนบนสวรรค์สำหรับเขาแล้วก็หาได้ต่างจากมนุษย์ธรรมดา เพียงแคี่ได้อาศัยโชคชะตาของมรรคาจารย์ก็เท่านั้น มังกรกับพญาหงส์ไหนเลยจะสามารถอยู่ร่วมกับไก่กับหมาได้ เพราะเหตุนันเขาจึงอยู่ที่แห่งนี้มาโดยตลอด ไม่ยอมขึ้นแดนสวรรค์และก็ไม่ยอมไปยังแดนมนุษย์
หลิวเสินโจวคอยติดตามดูแลเขา โชคดีที่ซีหมิงหวังไม่ได้ก่อเรื่อง และในเมื่อมาถึงแล้วก็อยู่ดี ๆ เลือกที่จะฝึกฝนวิชาเพื่อหาโอกาสหลบหนี
หลิวเสินโจวเริ่มหาหนทางเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง เอ่ยยกย่องเชิดชูพลังอันยิ่งใหญ่ของแดนสวรรค์และมรรคา
