ิงแค่เปิดเปลือกตาขึ้นแล้วคว้าข้อมือของคุณนายเผยไว้ได้อย่างง่ายดายก่อนปัดออกด้วยความว่องไว
คุณนายเผยรู้สึกเจ็บแปลบ ไม่ทันได้ทรงตัวเลยเสียหลักเซล้มไปด้านหลัง
จั่วฉิงหย่าที่ตามมาด้านหลังรีบเข้าไปประคองไว้ “น้าเผยคะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”
คุณนายเผยหน้าอกสั่นกระเพื่อม เห็นได้ชัดว่าโกรธอย่างมาก
เธอนึกไม่ถึงว่าซือฝูชิงจะกล้าต่อกรกับตัวเอง
“ฉันจะบอกเธอให้ ต่อให้เธอจะตามตอแยแค่ไหน ฉันก็ไม่มีทางยอมให้ลูกชายฉันแต่งงานกับเธอหรอก!” คุณนายเผยกัดฟัน “ถ้าเธอฉลาดพอก็รีบไสหัวไปซะ”
ซือฝูชิงถลกแขนเสื้อขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาจิ้งจอกโค้งลง “ฉันชอบเขา? นี่เห็นฉันตาบอดหรือไง”
เผยเมิ่งจือสัมผัสได้แค่ความหวาดกลัว รีบเปิดปาก “ไม่ๆๆ ผมไม่กล้าเป็นคนที่คุณซือชอบหรอก ผมควรเป็นลูกน้องคอยยกชารินน้ำให้มากกว่า!”
ถ้าไม่มีซือฝูชิง เขากลัวว่าจะรักษาชีวิตไว้ไม่ได้
ตอนนี้เขารอให้ซือฝูชิงช่วยปกป้องชีวิตเขาอยู่ แต่ทำไมแม่ของเขาต้องมาคลุ้มคลั่งเอาตอนนี้ด้วย!
เมื่อเห็นทุกการกระทำของเผยเมิ่งจือแบบนั้น จั่วฉิงหย่าก็ตะลึงงัน พลันร้องเสียงแหลม “พี่เมิ่งจือบ้าไปแล้วเหรอ!”
นอกจากหน้าตาแล้ว ซือฝูชิงมีอะไรให้คุณชายอย่างเผยเมิ่งจือตกหลุมรักอีก
