ช่างกล้องต่างหยุดนิ่งจากนั้นก็ทำตามคำสั่งของผู้กำกับ
ผู้ชมที่อยู่ในไลฟ์ต่างก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทิศทางของกล้องเช่นกัน พวกเขาจึง “…” อย่างพร้อมเพรียง
[ฉันคงบ้าไปแล้ว เพราะฉันเชื่อจริงๆ ว่าซือฝูชิงจะเรียกฝนได้]
[แม่ถามฉันว่าทำไมต้องแหงนหน้ามองฟ้าด้วย]
[นอกจากมีลูกไม้ดึงดูดสายตาคนเก่งแล้ว ซือฝูชิงยังทำอะไรเป็นอีกไหม พูดตามตรงอย่ามาทำเป็นรู้เรื่องไฮเปอร์โบลาหรือพาราโบลาความรู้เด็กมัธยมปลายพวกนี้เลย ถ้าคณิตเธอดีจริงก็อธิบายเรื่องเอกฐานให้ฟังเลยสิ]
[หน้าตาดีอยู่หรอก แต่สมองน่าจะมีปัญหา]
[งั้นทางรายการกับซือฝูชิงคงเขียนบทไว้ก่อนจริงๆ เหมือนโจทย์คณิตเมื่อกี้ ถ้าจู่ๆ ซือฝูชิงผุดคิดขึ้นเอง ทางรายการจะยอมเออออตามน้ำได้อย่างไร]
[ถ้าอาศัยความสามารถตัวเองดึงยอดวิวดูไลฟ์สดของรายการหนุ่มสาววัยใสได้ถึงห้าสิบล้าน ทางรายการย่อมยอมตามน้ำแน่ๆ (อิโมติคอนยิ้ม)]
เพราะหาภารกิจที่ลงตัวพอดีๆ ไม่มีสักอัน แถมถูกซือฝูชิงแย่งซีนไปตั้งแต่ต้นยันท้ายรายการ หลินชิงเหยียนจึงทนไม่ไหวแล้วจริงๆ “เมนเทอร์ซือ พวกเราไปอีกที่เถอะ ยังมีกระดาษอื่นๆ…”
ทันใดนั้นซือฝูชิงก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาจิ้งจอกหรี่ลงแววตาล้ำลึก
เธอยกมือขวาขึ้นก่อนชูนิ้
