ดวงตาของประธานหลิวยิ่งเบิกกว้าง นัยน์ตาคั่งเลือด
เขามองหน้าจอโทรศัพท์มือถือไม่วางตา สมองมึนตื้อไปหมด ในหูอื้ออึงไปด้วยเสียงวิ๊งๆ เลือดไหลย้อนกลับทั่วร่าง
เสียงรอสายดังขึ้นสองสามครั้ง ก่อนจะถูกรับอย่างรวดเร็ว
“ฮัลโหล?” เสียงทุ้มต่ำดังออกมา “เสี่ยวจิ่ว[1]?”
เฟิ่งซานกลั้นไว้ไม่อยู่จริงๆ “พรืดด…”
อวี้ถังปิดหูแล้วพูดเสียงดังมากว่า “อาเก้า ฉันไม่ได้ยินอะไรเลยค่ะ”
อาเก้าของเธออายุยี่สิบหกปีแล้ว ทำไมลุงใหญ่ของเธอยังเรียกแบบนั้นอยู่อีก จริงๆ เลย
ซือฝูชิงเหลือบมองอวี้ซีเหิงด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
ให้ตายเถอะ ทำไมเจ้านายของเธอถึงต้องมาแย่งชื่อเธอด้วย
เธอเป็นศิษย์คนที่เก้าของสำนัก ศิษย์พี่ชายและหญิงต่างก็เรียกเธออย่างนี้
ช่างเถอะ เห็นแก่ที่เขาเป็นเจ้านายของเธอ เธอก็จะไม่ถือสาหาความกับเขาละกัน
แต่นักพิณชุดขาวในเกมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ลงรอยกับเธอคนนั้นจะต้องตายอย่างแน่นอน
เธอติดตามจีสิงจือฝึกไปจนถึงเลเวล 170 แล้ว อีกแค่สิบเลเวลเท่านั้น
พอถึงตอนนั้นเธอจะทำให้เจ้านักพิณชุดขาวนั้นกลับไปอยู่ที่เลเวลหนึ่งให้ได้!
อวี้ซีเหิงไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบรับอะไรเป็นพิเศษ เขาตอบกลับไปอย่างเฉยเมย “พี่ใหญ่”
“มีเร
