ของเจ้านายฉันด้วยเหรอ”
ประธานหลิวถึงกับลืมความกลัว เขาอึ้งงัน “คุณ…คุณเป็น…”
ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านก่อนจะได้สติทันที “ไม่ๆๆๆ ฉันไม่ใช่อวี้ฉีซาน ฉันแค่รู้จักเขา! รู้จักเขา!
คุณผู้ชายท่านนี้ แม้คุณไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม แต่อย่างน้อยๆ ก็ต้องให้เกียรติตระกูลอวี้บ้างสิ!”
อวี้ฉีซานเป็นลูกชายคนโตของตระกูลอวี้ และเป็นคนตระกูลอวี้ที่ผู้เฒ่าอวี้พาไปร่วมงานที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจมากที่สุด
หลังจากอ่านข่าวการเงินมากมายเข้า ประธานหลิวจึงรู้จักเพียงแต่ชื่อนี้เท่านั้น
เขาเชื่อว่าเมื่อเขาเอ่ยชื่ออวี้ฉีซานออกมา ทุกคนจะต้องหลีกทางให้เขา แม้ว่าจะเป็นคนตระกูลอวี้เองก็ตาม!
ซือฝูชิงเลิกคิ้วขึ้น
ประธานหลิวคนนี้เสียสติไปแล้วงั้นเหรอ
หรือว่าเธอทำร้ายเขาจนสมองได้รับความกระทบกระเทือนไปแล้ว?
อวี้ถังคลั่งมาก “เขาไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่า”
เธอเรียกอวี้ฉีซานว่าลุงใหญ่ เขายังไม่รู้อีกเหรอว่าเธอเป็นใคร
ซือฝูชิงพยักหน้า “พยายามเข้าใจเขาหน่อย สำหรับบางคน ถ้าเธอพูดเกินสิบห้าคำเมื่อไร สมองของเขาจะปิดกั้นโดยอัตโนมัติทันที เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าสมองพิการปัญญาอ่อน”
อวี้ถังเข้าใจได้ในทันที “ถ้าอย่างนั้นเขาก็ควรจะรีบตาย
