ไม่รู้ว่าทางฝั่งนั้นพูดว่าอย่างไรบ้าง
คุณนายเฉินเอ่ยปาก “คุณยังไม่เชื่อฉันอีกเหรอคะ ฉันเป็นพวกไม่ตรวจสอบอะไรเลยเหรอไง ถ้าจะบอกว่ามีความสัมพันธ์กับตระกูลร่ำรวยยังไง อย่างมากก็เป็นเพียงแค่คนที่ตระกูลจั่วเคยรับเลี้ยงดูเท่านั้น
แต่ผู้เฒ่าจั่วก็เสียไปสักพักแล้วไม่ใช่เหรอคะ ทีนี้ใครล่ะจะยังมาสนใจคนนอกอีก คุณเสียนอวี้ก็บอกแล้วว่า ให้ฉันจัดการได้ตามใจชอบ”
คนที่อยู่ปลายสายโทรศัพท์จึงได้วางใจ
ทั้งสองนัดแนะเวลาและสถานที่กัน
หลังจากการสนทนาสิ้นสุดลง คุณนายเฉินก็พออกพอใจมาก สายตาของเธอชั่วร้าย “ยังจะกล้ามาสู้กับฉัน!”
เธอยืนยันกับตระกูลจั่วครั้งแล้วครั้งเล่าเรื่องที่ตระกูลจั่วจะไม่ยุ่งเรื่องของซือฝูชิง
ถ้าไม่มีตระกูลจั่ว จะมีอะไรในเมืองหลินที่ตระกูลเฉินจะอาศัยอิทธิพลใช้เล่ห์เหลี่ยมปิดบังไม่ได้อีก
พ่อบ้านยิ้มประจบสอพลอ “นับว่าเธอโชคร้ายที่มาหาเรื่องคุณนาย ก็ถือว่าเป็นการตักเตือนเธอให้รู้สักหน่อยว่าคนประเภทไหนที่เธอไม่ควรหาเรื่อง”
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันได้ใช้เธอแลกกับใบสั่งซื้อจากประธานหลิวพอดีเลย” คุณนายเฉินแค่นเสียงเย้ยหยัน “บังเอิญแก้ไขเรื่องเร่งด่วนที่สุดไปได้เรื่องนึง”
เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับธุรกิจ ดังนั้นจึงทำไ