สามารถอธิบายได้คืออภิปรัชญา” อวี้ถังภูมิใจมาก “ชิงชิงเก่งขนาดนี้ วาดเครื่องรางได้แล้วแปลกตรงไหน อีกอย่าง ฉันเป็นสาวน้อยมหัศจรรย์นะ ยังไงก็ต้องพกอะไรที่ไม่เหมือนคนทั่วไปอยู่แล้ว!”
ซือฝูชิง “…”
ตามคาด
ความสามารถในการยอมรับมิติที่สองยังเร็วกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก
“ไปเถอะๆ” อวี้ถังเกาะแขนเธอ “เฮอะ รอให้อาเก้ากลับมาก่อน แล้วฉันจะอวดให้อาเก้าอิจฉาฉัน!”
ซือฝูชิง “…”
ดูท่าแล้วเธอน่าจะต้องวาดยันต์เพิ่มอีกแผ่นซะแล้ว
สามทุ่ม ชีวิตในช่วงเวลากลางคืนเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ใจกลางเมืองล้วนเต็มไปด้วยผู้คน
ทั้งสองคนไปยังร้านหม้อไฟที่มีห้องส่วนตัวแล้วหยิบเลขคิว
“อีกตั้งนานแน่ะ” อวี้ถังถอนหายใจ “ทำไมมีคนอยากกินมื้อดึกเยอะขนาดนี้เนี่ย ฉันยังอยากดื่มชานมด้วย แต่ฉันไม่อยากขยับตัวไปไหนแล้ว”
“ชานม?” ซือฝูชิงมองหาร้านชานมที่ใกล้ที่สุดบนแผนที่ในโทรศัพท์ก่อนจะพบว่ามันอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตร
ตอนนี้ร้านหม้อไฟกำลังเรียกคิวที่ 122 เท่านั้น ของพวกเธอเป็นคิวที่ 198 อย่างน้อยก็ต้องรออีกหนึ่งชั่วโมง
“งั้นเอาอย่างนี้ ถังถัง ฉันออกไปซื้อให้เธอเอง” ซือฝูชิงบอก “เธอนั่งอยู่ตรงนี้แหละ ไม่ต้องไปไหน เดี๋ยวฉันรีบกลับมา”
อวี้ถังพ
