ก็เกิดเรื่องตั้งมากมายขนาดนี้แล้ว
คุณนายจั่วผู้เฒ่าไม่กล้าคิดต่อเลยจริงๆ ว่าภายหน้าจะเกิดเรื่องอะไรที่ไม่สามารถควบคุมได้อีกบ้าง
สามีของตัวเองตายไปแล้วก็ช่างเถอะ แต่จะปล่อยให้ตระกูลจั่วจบสิ้นไม่ได้
“แม่ แม่ไม่ได้กำลังล้อผมเล่นใช่มั้ย” น้ำเสียงจั่วเทียนเฟิงทุ้มต่ำ “ต่อให้แม่ตามซือฝูชิงกลับมาก็จริง แต่ก็ไม่เห็นจะต้องให้เธอหมั้นกับจงเหอเลยนี่ครับ? จงเหอก็แค่คิดจะเล่นๆ กับเธอเท่านั้น มันคงไม่ยอมแต่งงานกับเธอจริงๆ หรอก”
“ฉันจะไปพักผ่อนก่อน อีกสองวัน แก เสียนอวี้ แล้วก็ฉิงหย่า ไปหาซือฝูชิงที่สถานที่อัดรายการกับฉัน” คุณนายจั่วผู้เฒ่าคิดทบทวนก่อนจะออกคำสั่ง “ขอโทษเธอ แล้วเชิญเธอกลับมา”
จั่วเทียนเฟิงถึงกับกระทืบเท้า “แม่ แม่ไม่มีเหตุผลเลยจริงๆ!”
จะให้เขาเชิญซือฝูชิงกลับมา ให้เขาไปตายซะยังดีกว่า
“ถึงตอนนั้นแกจะรู้เองว่าการตัดสินใจของฉันถูกต้องแค่ไหน” คุณนายจั่วผู้เฒ่าลูบลูกประคำพลางพึมพำไม่หยุด “เวรกรรม เวรกรรมจริงๆ”
เธอหลับตาพลางท่องบทสวดในใจ อารมณ์จึงได้สงบลงมาก
**
หลังจากซือฝูชิงกลับจากค่ายฝึกในตอนเย็น เธอก็เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อล็อกอินเข้าเกมคำสั่งสวรรค์อีกครั้ง
เธอเหลือบมองพิกัดที่จีสิงจือส่งมาให้และเ
