่เหยี่ย นายกล้ามาก ทำดีมากจริงๆ!” พี่หนิงโกรธจัด “กล้าเอาใบมีดไปใส่ในชุดเต้นของเซี่ยอวี้ นายกำลังจงใจฆ่าคน นายรู้ตัวมั้ยเนี่ย ห๊ะ?!”
หัวสมองของมู่เหยี่ยมึนงงไปพักหนึ่ง ใบหน้าของเขาไร้สีเลือดในทันที เสียงเริ่มสั่นเทา “พี่ พี่หนิง พี่กำลังพูดถึงเรื่องอะไร”
“ฉันพูดถึงเรื่องอะไรน่ะเหรอ นายทำเรื่องนั้นก็ช่างเถอะ แต่ดันปล่อยให้ซือฝูชิงได้ภาพจากกล้องวงจรปิดไปอีก” พี่หนิงโกรธจนหัวเราะออกมา “นายมีสมองมั้ย บริษัทเองก็ช่วยนายไม่ได้แล้ว”
มู่เหยี่ยรู้สึกถึงแต่อาการวิงเวียนในหัวเท่านั้น “ซือ ซือฝูชิง?”
“นายยังต้องการออกจากวงการอย่างเงียบๆ อยู่มั้ย” พี่หนิงแค่นเสียง “คิดว่ายังจะเงียบได้อีกเหรอ ไร้สมองจริงๆ! รีบไปเตรียมตัวขอโทษชาวเน็ตเลย!”
มู่เหยี่ยรู้สึกตื่นตระหนกอย่างที่สุด “พี่หนิง! มันไม่ได้เป็นความตั้งใจของผมเลยนะ พี่เยี่ยนขอให้ผมทำ ลู่เยี่ยนขอให้ผมทำต่างหาก!”
“ลู่เยี่ยน?” พี่หนิงประหลาดใจเล็กน้อย แต่เธอก็ส่ายศีรษะทันที “ดูเหมือนว่านายยังไม่เข้าใจ ลู่เยี่ยนเป็นคนที่บริษัทต้องการสนับสนุน ฉันจะพูดกับนายตรงๆ ละกัน หากวันนี้คนที่ถูกเปิดโปงเป็นลู่เยี่ยน ถึงเวลานั้นนายก็ต้องเป็นคนที่ออกมารับผิดชอบ
