อยู่ดี เข้าใจมั้ย”
มู่เหยี่ยรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งตัว “ต้องเป็นผมอยู่ดี?”
“พอแค่นี้เถอะ มันคือกฎของวงการบันเทิง” พี่หนิงไม่มีเวลามาอธิบายอะไรให้เขาฟังอีก “คนจากบริษัทออกไปแล้ว รีบถ่ายคลิปขอโทษแล้วเก็บของกลับบ้านไปซะ”
“ติ๊ดๆๆ”
การสนทนาสิ้นสุด
มู่เหยี่ยทรุดตัวลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงทันที
ทั้งร่างสั่นเทา ใบหน้าขาวซีด
เทียนเล่อมีเดียเคลื่อนไหวเร็วมาก เพียงแค่ 30 นาทีต่อมาก็มีพนักงานมาถึงที่ค่ายฝึกแล้ว
เขารีบกดดันให้มู่เหยี่ยถ่ายคลิปขอโทษทันที
มู่เหยี่ยไม่ได้ขัดขืนตั้งแต่ต้นจนจบ จนกระทั่งลู่เยี่ยนออกมา
แววตาของเขาพลันเปลี่ยนไป
“ลู่เยี่ยน!” มู่เหยี่ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ลู่เยี่ยน ทำไมนายถึงไม่โดนอะไรเลย นายเป็นคนขอให้ฉันทำแท้ๆ! ฉันบอกไว้เลย คนต่ำช้าอย่างนายไม่มีทางได้ตำแหน่งเซ็นเตอร์ไปหรอก! ถุย!”
เขาถ่มน้ำลายใส่หน้าของลู่เยี่ยนอย่างแรง
สายตาของลู่เยี่ยนเย็นชาลงทันที
เขาหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดน้ำลายบนใบหน้า จากนั้นก็พูดด้วยเสียงลอดไรฟัน “ปิดปากเขาให้สนิท!”
ตนเป็นคนที่ขอให้มู่เหยี่ยใส่ใบมีดก็จริง
แต่ไม่มีใครมีหลักฐาน
สถานที่ที่คุยกับลู่เยี่ยนนั้นเป็นจุดบอดของกล้องวงจรปิด แถมหลังจากนั้นตนก็ไม่
