ดรถส่วนตัว ในที่สุดซือฝูชิงก็ได้พบกับอวี้ซีเหิง
เธอยกมือขึ้น ดวงตาจิ้งจอกของเธอยิ้มหยี ท่าทางว่าง่าย “เจ้านาย ดูฉันสิคะ ฉันทำงานหนักมากเลย”
หน้าผากของเฟิ่งซานกระตุกทันที
รูปลักษณ์ท่าทางของคุณซือนั้นหลอกลวงจริงๆ
เขารู้จักเธอมานานขนาดนี้แล้ว แต่ทุกครั้งที่เขาเห็นหน้าเธอ เขาก็ยังไม่สามารถเชื่อมโยงภาพเธอกับหญิงสาวที่มีพลังประหลาดเอาชนะผู้ชายกักขฬะพวกนั้นได้เลยจริงๆ
หากเป็นคนแปลกหน้าก็คงจะถูกเธอหลอกเอาได้ง่ายๆ
อวี้ซีเหิงส่งเสียงอืมตอบรับ “วันนี้ร้องเพลงได้ดี”
“ก็แค่ร้องออกมางั้นๆ สองสามท่อน” แววตาของซือฝูชิงเป็นประกาย “เจ้านาย คุณอยากฟังฉันร้องเพลงแบบโอ่อ่าสง่างามมั้ย ฉันตั้งใจร้องให้คุณฟังสักรอบได้นะคะ!”
เสิ่นซิงอวิ๋นสงสัย “โอ่อ่าสง่างามคือ…”
เฟิ่งซานรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่เสิ่นซิงอวิ๋นจะทันได้ถามอะไรออกมา “คุณซือ นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมส่งคุณกลับอะพาร์ตเมนต์ดีกว่า!”
ซือฝูชิงยังคงมองอวี้ซีเหิง
“ดึกแล้ว” อวี้ซีเหิงยิ้มบาง “รีบกลับไปพักผ่อน”
“อ้อ งั้นก็ไม่เป็นไร” ซือฝูชิงรู้สึกผิดหวัง “ฉันไปละ”
ท่าทางเหงาหงอยของเธอทำให้เสิ่นซิงอวิ๋นทนดูไม่ไหวแล้ว
เขาหันหน้าไป “สือเหยี่ยน ทำไมนายไม่ให้…”
อวี้ซีเหิงเห
