ายกันมาตั้งแต่เด็ก ต่อให้ผู้หญิงอื่นจะสวยยังไง พี่เย่าของนายก็ไม่ชายตามองหรอก”
เขาพูดจบก็หันไปถาม “แต่ว่าฉันก็สงสัยนะว่าคู่หมั้นของนายหน้าตาเป็นยังไง สวยกว่าซือฝูชิงอีกเหรอ”
คำพูดพวกนี้กระตุ้นอารมณ์ที่อวี้เย่าพยายามเก็บกดไว้มานาน เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาเต้นตุบๆ เขาพูดอย่างเย็นชา “เปลี่ยนเรื่อง”
“ได้ๆๆ” เผยเมิ่งจือโบกไม้โบกมือ “เก็บตั๋วไว้ให้ดี เดี๋ยวพวกเราขับรถไปดูที่งานด้วยกัน”
พวกคุณชายรีบเก็บตั๋วแล้วสั่งผลไม้กับกับแกล้มมาจำนวนหนึ่ง
พวกเขาดื่มกินกันอย่างรวดเร็วจนกระทั่งถึงเวลาบ่ายสี่โมงกว่าๆ
ก่อนที่พวกเขาจะไปเผยเมิ่งจือก็หยุดชะงักฝีเท้าลงก่อนจะพูดเสียงเบา “แต่ถามจริงๆ เถอะ อาเย่านายไม่ได้คิดอะไรกับซือฝูชิงจริงๆ ใช่มั้ย”
อวี้เย่ากดข่มโทสะไม่อยู่อีกต่อไป “จะพูดอะไรอีก”
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะจีบเธอละนะ” เผยเมิ่งจือยักไหล่ “ฉันคงจะแต่งงานกับเธอไม่ได้ด้วยเหตุผลเรื่องชาติกำเนิดของเธอ แต่แค่เล่นสนุกก็ได้นี่”
อวี้เย่าขมวดคิ้วอย่างงุนงง “เล่น?”
“สบายใจได้ ฉันรู้ลิมิตน่า” เผยเมิ่งจือโบกมือ “ผู้หญิงที่งดงามมีคุณธรรมย่อมคู่กันกับสุภาพบุรุษ ฉันจะไม่ทำเรื่องสกปรกหรอก ต้องดูด้วยว่าเธอยินยอมหรือเปล่า”
อวี้เย
