เสียงของเขาไพเราะรื่นหูอยู่แล้ว
ตอนนี้พอเขาตั้งใจกดเสียงต่ำลง มันก็ยิ่งอบอุ่นละมุนขึ้นไปอีก
ราวกับมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านหู มาพร้อมกับความชาจี๊ดๆ
เมื่อมองจากระยะไกล ท่าทางของทั้งสองไม่ต่างจากคู่รักคู่อื่นเลย
หูของซือฝูชิงนั้นดีมาก
เธอฟังออกว่า คนที่กำลังล้อมเข้ามาพวกนั้นลังเลและหยุดอยู่กับที่
ครึ่งวินาทีต่อมาซือฝูชิงก็รู้ตัว
เธอหรี่ตาจิ้งจอกลงเล็กน้อยก่อนจะตอบอย่างไม่เร่งรีบ “อยากกอดอยู่นะคะ”
ไม่ฉวยโอกาสก็โง่สิ
ถึงยังไงเธอก็สัมผัสหน้าท้องเขามาแล้ว
“กลับไปค่อยกอด” สีหน้าของอวี้ซีเหิงยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เขายกมือขึ้นลูบศีรษะเธออีกครั้งและลดเสียงลง “อีกไม่กี่ก้าวเราจะถึงบ้านแล้ว เราไม่สร้างปัญหาดีกว่า?”
ซือฝูชิงเลิกคิ้วขึ้น
ผู้ชายคนนี้จะแสดงได้ดีกว่าเธอซึ่งเป็นราชินีจอเงินได้ยังไง
นี่มันอาชีพของเธอ เธอจะแพ้ไม่ได้
“ไม่ดีค่ะ” ซือฝูชิงเอียงคอ ดวงตาจิ้งจอกกะพริบวิบวับ “ฉันอยากกอด”
พอเธอพูดประโยคนั้นออกมา อวี้ซีเหิงก็เงียบลงทันที
ซือฝูชิงกดไลค์ให้ตัวเอง
ดีมาก เธอยังเหนือกว่าอีกระดับ
และแล้วหลังจากที่เขาหยุดชะงักไปเพียงไม่กี่วินาที ซือฝูชิงก็ได้ยินเขาถอนหายใจอย่างขบขันและพูดว่า “ฉันสู้เธอไม่ได้จริงๆ งั
