ต้องการสู้รบทำสงครามถ้าเป็นไปได้
แต่เพื่อประโยชน์ของต้าซย่าและความมั่นคงสงบสุขของคนรุ่นใหม่ เขาจะไม่รบในสงครามครั้งนั้นก็ไม่ได้
เป็นครั้งแรกที่ซือฝูชิงตกใจ เธอหยุดชะงักไปเล็กน้อยแล้วตอบรับเบาๆ “เข้าใจแล้วค่ะ”
หน้าที่บอดี้การ์ดของเธอนั้นยากจริงๆ
เธอทั้งต้องปกป้องความปลอดภัยของเจ้านาย และยังต้องคอยเล่นละครไปกับเขาอีก
น่าเสียดายจริงๆ ที่ความสามารถระดับนี้ไม่ได้เข้าเก๋อหลินเอิน
แต่เธอก็ยังสามารถแนะนำเขาให้กับชวีหลิงอวิ๋นได้
คนบ้างานสองคนอาจจะพูดภาษาเดียวกันก็ได้
ซือฝูชิงเข็นรถเข็นไปพลางพูดไปพลาง “เมื่อวันก่อน ฉันคิดว่าเจ้านายเหมาะที่จะเล่นเป็นจักรพรรดิ แต่วันนี้ฉันคิดว่าคุณเหมาะที่จะเล่นเป็นคนบางประเภทมากกว่า”
“หืม?” อวี้ซีเหิงขมวดคิ้วเบาๆ “ยังมีคนประเภทไหนอีก”
“สายลับ” ซือฝูชิงลากเสียง “และก็เป็นสายลับที่เก่งเรื่องกับดักน้ำผึ้ง (แผนสาวงาม) ด้วย”
อวี้ซีเหิงเท้าคาง “ชมเกินไปแล้ว”
“เอ๊ะ เจ้านาย!” ซือฝูชิงก้มหน้าลงอย่างกะทันหัน และเอ่ยถามอย่างมีความหมาย “คุณเชี่ยวชาญเรื่องกับดักน้ำผึ้งมากขนาดนี้ คงเคยใช้กับหลายคนเลยใช่มั้ย
นิ้วของอวี้ซีเหิงที่กำลังเคาะที่วางแขนของรถเข็นหยุดลงชั่วขณะ เขาพูดด้วยเสียง
