แผ่วเบา “ไม่เคย นี่เป็นครั้งแรก”
“ฉันไม่เชื่อหรอก” ซือฝูชิงเดาะลิ้น “คุณชำนาญมาก โชคดีที่เป้าหมายคือฉัน ถ้าเป็นคนอื่น คุณจะไม่ถูกติดตามพัวพันแน่เหรอ”
อวี้ซีเหิงพูดเรียบ “ไม่หรอก”
ซือฝูชิงไม่รู้ว่าคำว่าไม่หรอกของเขานั้นหมายถึง เขาไม่ใช้มันกับคนอื่น หรือว่าเขาจะไม่ถูกติดตามพัวพันกันแน่
แต่เธอก็คร้านจะคิดเรื่องนี้
เมื่อพูดถึงกับดักน้ำผึ้ง ศิษย์พี่สามของเธอต่างหากที่เป็นยอดฝีมือจริงๆ
น่าเสียดายที่แม้ว่าเธอจะได้ยินศิษย์พี่สามของเธอพยายามปลูกฝังในด้านนี้มากแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มีพรสวรรค์ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยได้ลองเลยสักครั้ง
ซือฝูชิงท่าทางครุ่นคิด
ไว้เธอค่อยหาเวลาให้เจ้านายลองเป็นเพื่อนเธอหน่อยก็แล้วกัน
ทั้งสองคนเข้าไปในห้องส่วนตัวที่จองไว้ล่วงหน้า ซึ่งอวี้ถังอยู่ที่นั่นแล้ว
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้เพิ่งจะมีการลอบสังหารที่ไม่สำเร็จเกิดขึ้น อวี้ถังจึงโบกมืออย่างตื่นเต้น “ชิงชิง ตรงนี้! ตรงนี้!”
ซือฝูชิงเดินเข้าไปกอดเธอเล็กน้อย “สวัสดีจ้ะแฟน”
อวี้ถังประคองใบหน้า “คิกๆๆ”
ชิงชิงกอดเธอแล้ว ใครจะบุญแบบเธอบ้าง?!
อวี้ถังถอนหายใจ “ถ้าฉันไม่กลัวว่าจะถูกมูสกว่าแสนในซูเปอร์แชทของเธอตามล่า ฉันจะต้องโพสต์เวยปั๋ว
