อวดคนอื่นแน่”
“หือ?” ซือฝูชิงนั่งลง “มูสคืออะไร ทำไมขนมถึงตามล่าคนได้?”
“ชิงชิง เธอนี่บื้อจริงๆ เลย!” อวี้ถังเบื่อที่เธอไม่ได้เรื่อง “ก็ชื่อแฟนคลับของเธอไง! มูสๆ ชิงมู่ซือซือ[1] ใช่ขนมที่ไหนกันเล่า?”
ซือฝูชิง “…”
“ดูสิ ฉันสร้างกลุ่มแฟนคลับขึ้นมา เมื่อวานไม่กี่นาทีมันก็มีสมาชิกถึงสองพันคนแล้ว” อวี้ถังหยิบโทรศัพท์ออกมา “ชิงชิง เธอดังแล้ว!”
“อ้อ ยังห่างไกลน่ะ” ซือฝูชิงเท้าคาง “ฉันหวังว่ามันจะหยุดอยู่แค่นี้ ฉันยังอยากใช้ชีวิตแบบปลาเค็มจริงๆ นะ”
เธอถอยให้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เธอไม่ยอมไปถ่ายละครแน่นอน มันเหนื่อยจะตาย
“ไม่ได้ ชิงชิง เธอจะต้องลุกขึ้นสิ” อวี้ถังพูดเสียงดัง “จริงสิ พวกแฟนๆ ถามว่าเธอจะไลฟ์สดอีกเมื่อไร!”
ซือฝูชิงตอบอย่างเกียจคร้าน “ไม่ไลฟ์สด”
“ไม่ไลฟ์สดก็ต้องปล่อยรูปเซลฟี่เก้าช่องไหม!”
“ก็ไม่มี”
“…”
ทันใดนั้นอวี้ถังพลันรู้สึกว่าชีวิตของมูสในอนาคตคงจะไม่ได้ดีเท่าไรนัก
“แต่ชิงชิง ต่อให้เธอคิดจะนอนอยู่เฉยๆ เธอก็ทำไม่ได้หรอก” อวี้ถังพูดต่อ “ชื่อของเธอติดอับดับฮอตเสิร์ชอย่างนี้ จะต้องมีโฆษณามากมายวิ่งเข้ามาหาเธอแน่ ถ้าเธอยุ่งขึ้นมา แล้วจะเป็นบอดี้การ์ดของอาเก้าได้ยังไง”
อวี้ซีเหิงที่ไม่ขยับมาตลอดเง
