ฝูชิงยิ่งทิ้งห่างหลินชิงเหยียนมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
แฟนๆ ของหลินชิงเหยียนร้อนใจไม่ไหว แต่พวกเขาก็ตามไม่ทันจริงๆ แฟนตัวยงในกลุ่มต่างก็ตะโกนเรียกเสียงแหบเสียงแห้ง
[เปิดแอคหลุมเลย! คนละสิบแอค รีบโหวตเลย!]
[มันน่าโมโหจริงๆ ทำไมคนเราต้องดูแต่หน้าตากันด้วย หน้าตาดีแล้วเจ๋งนักหรือไง!]
[ทำไงดีตามไม่ทันแล้ว!!!]
“วะฮ่าๆๆ” อวี้ถังแยกเขี้ยวอย่างอารมณ์ดี “หลินชาเขียวโมโหตายแล้ว ฮ่าๆๆ พรุ่งนี้ฉันจะไปค่ายฝึกดูชิงชิง แล้วจะถือโอกาสดูซักหน่อยว่าหน้ายัยนั่นเขียวแค่ไหน”
อวี้ซีเหิงเงยหน้าแล้วกวาดสายตามองไป
เฟิ่งซานรีบพูดทันที “คุณหนูอวี้ถัง ได้เวลาพักผ่อนแล้วครับ”
อวี้ถังขึ้นไปข้างบนอย่างอิดออด
คืนนี้เธอจะต้องฝันดีฝันเห็นชิงชิงแน่ๆ
**
ส่วนหลินชิงเหยียนนั้นกำลังโมโหอย่างมาก
แต่ที่มีมากกว่าคือความไม่อยากจะเชื่อ
นับตั้งแต่ที่เธอดันซือฝูชิงติดอันดับคำค้นหายอดนิยม เธอก็เฝ้ารอให้ซือฝูชิงทำตัวเองอับอายขายขี้หน้า
เธอก็เลยนั่งหน้าคอมตอนหนึ่งทุ่มตรงเพื่อดูการถ่ายทอดสดในแอพของซีโย่วทีวี
ในห้องถ่ายทอดสดมีตัวชงของเธออยู่ด้วย
แต่แน่นอนว่าชาวเน็ตที่ไม่ชอบหน้าซือฝูชิงเองก็มีจำนวนมากกว่า
เธอแค่ขอให้ตัวชงด่าอะไรออกมาไม่กี่
