ลังทอดถอนใจ “เธอต้องได้รับความเอ็นดูในหมู่ผู้อาวุโสมากแน่นอน”
อย่างน้อยๆ เขาก็ทนตำหนิเธอในทางใดทางหนึ่งไม่ได้
ทุกครั้งที่เขาเห็นเธอจ้องมองเขาด้วยดวงตาจิ้งจอกอันแสนสดใสของเธอ มันเปล่งประกายราวกับแสงที่ส่องทะลุเมฆลงมา
อารมณ์ของเขาพลอยสงบลงเช่นกัน
เฟิ่งซานพยักหน้าหงึกหงัก “เวลาคุณซือจะน่ารักขึ้นมาก็น่ารักจริงๆ”
พอพูดจบก็รู้สึกอยากจะตบปากตัวเอง
ตนพูดภาษานิยายอะไรออกมาเนี่ย
อวี้ซีเหิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “ข้อความถัดไปล่ะ”
เฟิ่งซานโพล่งบอกออกมาโดยไม่รู้ตัว “พี่เก้า พี่จะตามดาราเหรอ”
อวี้ซีเหิงช้อนสายตาขึ้นแล้วกวาดสายตามองเขาทันที
เฟิ่งซานเงียบไปในทันใด
แย่แล้ว เขาถูกคุณซือทำให้เสียคนแล้ว
อวี้ซีเหิงเท้าคาง “บางทีอาจจะกลมกลืนกับชีวิตคนในปัจจุบันได้มากขึ้น”
เฟิ่งซาน “…”
ชีวิตคนในปัจจุบัน???
หรือว่าการที่พวกเขาไม่ค่อยคุ้นเคยเทคโนโลยีของโลกปัจจุบันทำให้กลายเป็นคนโบราณไปแล้ว?!
นี่มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
เฟิ่งซานดาวน์โหลดและติดตั้งแอพเวยปั๋วให้อวี้ซีเหิงเรียบร้อยแล้วก็ตัดสินใจอะไรบางอย่างได้
พรุ่งนี้เขาจะไปซื้อสมาร์ทโฟนและตั้งใจเรียนรู้ จะให้คนอื่นเห็นเป็นคนโบราณไม่ได้แล้ว
**
ทาง
