สีหน้าเคร่งขรึม “ถ้าคุณมีเรื่องอะไรก็อย่าลืมบอกผม”
ซือฝูชิงพยักหน้า
“วันนี้ซีเจียงเยวี่ยจะประกาศพรีเซ็นเตอร์ใหม่ของแบรนด์” ชวีหลิงอวิ๋นพูดต่อ “ผมไม่ขอให้คุณล้างเครื่องสำอางในรายการ แต่ตอนถ่ายโฆษณากับถ่ายลองกล้องต้องเปลือยหน้าสด”
ซือฝูชิงส่งเสียงจิ๊ปาก “ได้ค่ะ”
“วันศุกร์เราจะถ่ายลองกล้องก่อนสองสามชุด” ชวีหลิงอวิ๋นมองเวลาแวบหนึ่ง “ถ่ายลองกล้องเสร็จ ผมคงขึ้นเครื่องทันพอดี”
ซือฝูชิงถอนหายใจ “เป็นม้าที่วิ่งไม่หยุดเลย สมแล้วที่เป็นราชาแห่งวงการ”
ชวีหลิงอวิ๋นพูดด้วยสีหน้าฉงน “อะไรนะ”
“เปล่า” ซือฝูชิงทำท่าจริงจังขึ้นมาทันที “ฉันบอกว่าผู้กำกับชวีขยันทำงาน ตั้งใจมากจริงๆ”
“อืม จะขี้เกียจเรื่องงานไม่ได้จริงๆ” ชวีหลิงอวิ๋นพยักหน้า “คุณกินไปเถอะ ผมไปทำงานละ”
จากนั้นซือฝูชิงก็หยิบขึ้นมากินโดยไม่คิดสนใจใดๆ ทั้งสิ้น
อีกฝั่ง สองขาหน้าของเจ้าปี่เซียะตะกุยอยู่หน้ากระเป๋าพลางจ้องนาฬิกาเรือนที่ชวีหลิงอวิ๋นสวมอยู่ตาไม่กะพริบ
น่ากินเหลือเกิน
ซือฝูชิงย่อมสัมผัสความคิดของมันได้เลยเหวี่ยงมือตบไปที่หัวของเจ้าปี่เซียะหนึ่งที “เมื่อวันแกเพิ่งกินทองแท่งไป เก็บน้ำลายไปซะ อย่าได้คิดเชียว”
เสี่ยวไป๋ “…”
ฮือๆ เจ้าน