แสดงเพลงเปิดรายการ ซือฝูชิงไม่ได้ย่างกรายเข้าไปในห้องแต่งหน้าเลยสักนิด
“เมนเทอร์หลินลืมไปแล้วเหรอ งั้นฉันจะช่วยรำลึกให้แล้วกัน” ซือฝูชิงเหยียดยิ้ม “ฉันผิวดีเลยไม่จำเป็นต้องเติมหน้า ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องใช้ห้องแต่งหน้าเลย
และแน่นอนว่าเพราะเครื่องสำอางของคุณมีเยอะเกินไป แถมลามมาถึงโต๊ะของฉันอีก ฉันเลยไม่มีที่ให้เติมหน้า”
พอได้ยินเช่นนั้น สายตาคมกริบของโปรดิวเซอร์ก็กวาดมองไปที่หลินชิงเหยียน
หลินชิงเหยียนตกใจจนแผ่นหลังผุดเหงื่อเย็น ใบหน้าขาวซีด “ฉัน…”
วิดีโอยังคงดำเนินต่อไป
ในที่สุดเวลาประมาณบ่ายสามโมงครึ่งก็มีคนมองรอบๆ อย่างลับๆ ล่อๆ ก่อนจะเข้าไปในห้องแต่งหน้า
หลังจากเข้าไปเธอคนนั้นก็พุ่งตรงไปยังโต๊ะที่มีชื่อแปะว่าซือฝูชิง แถมยังทำตัวเริงร่าอยู่พักใหญ่
“หยุด…” โปรดิวเซอร์โพล่งขึ้น “คนๆ นี้เป็นใคร ไม่ใช่คนในกองนี่”
พนักงานที่พาจั่วฉิงหย่าเข้ามาปิดบังแววตาสั่นไหวไว้ไม่มิด ฝืนเปิดปากพูดขึ้นว่า “คือ…เธอคือคุณหนูจั่วฉิงหย่าของตระกูลจั่วครับ”
“ตระกูลจั่ว?” มือของโปรดิวเซอร์สั่นเทา ร้องแหวเสียงสูง “ทำไมถึงให้คนนอกเข้ามา!”
พนักงานอึกอักไม่กล้าพูดอะไรออกมา
คนฉลาดที่นั่งอยู่ในนั้น หลังจากดูกล้องวงจรปิดเสร็จจะ
