นโยนคำถามเข้าไปในกลุ่ม
[พวกแกว่าผู้หญิงชอบอะไรวะ]
จากนั้นก็มีคนมากมายกระหน่ำส่งข้อความมาไม่หยุด
[เฟิ่งซานเป็นอะไรไป ป๊อปปี้เลิฟเหรอ]
[ผู้หญิงชอบอะไรฉันไม่รู้หรอก แต่ฉันชอบปืน ให้ปืนรุ่นใหม่สักกระบอกละกัน]
[ให้ปืน? ฉันค้นพบความลับที่นายโสดมาหลายปีแล้ว]
[คิดได้ดี ฉันกำลังรอวันที่เฟิ่งซานทำผิดแล้วถูกไล่กลับมา แบบนี้ฉันจะได้รับใช้เจ้านายแทน!]
เฟิ่งซานทนไม่ไหวอีกต่อไป ในที่สุดก็ระเบิดคำหยาบคายออกมา
[พวกมึงจะไปเข้าใจอะไร!]
เขาจะกล้าชอบคุณซือ?
แต่เรื่องอย่างการเกาะขาของคุณซือควรมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้ก็พอแล้ว
คนอื่นเลิกฝันหวานไปได้เลย
**
ทางฝั่งทีมงานรายการ
เวลาสิบนาทีผ่านไปจนถึงเวลาพักกลางวัน หลีจิ่งเฉินก็สอนเสร็จพอดี
ขณะที่เขาออกมาหารืองานกับผู้กำกับบังเอิญเจอหลินชิงเหยียนที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี
หลีจิ่งเฉินชะงักไปแต่ไม่พูดอะไร ขณะที่คิดจะเคาะประตูเดินเข้าไปนั้นก็ถูกหลินชิงเหยียนเรียกไว้ก่อน
“เมนเทอร์หลี ฉันรู้ว่าช่วงนี้คุณกำลังหลบหน้าฉัน ไม่รู้ว่าคุณไปฟังใครพูดอะไรมา” หลินชิงเหยียนขอบตาแดงก่ำ พูดเสียงอ่อน “ฉันถอยให้มาตลอด แต่คุณดูผลลัพธ์ที่ฉันถอยให้สิว่ามันเป็นยังไง”
หลีจิ่งเฉิ