งความไม่พอใจให้ใครเข้าแล้วลอบทำร้ายฉันจนตายได้”
พอพูดออกไปเช่นนั้น ทุกคนก็สีหน้าเปลี่ยน
“ไม่ได้!” หลีจิ่งเฉินแสดงท่าทีขึ้นมาก่อน พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “แบ่งห้องซ้อมขนาดนี้แล้ว คุณจะออกจากรายการได้ยังไง ใครจะมารับช่วงต่อ”
ยิ่งไปกว่านั้นด้วยกระแสของรายการหนุ่มสาววัยใสในเวลานี้มีคนมากมายกำลังจับตามองอยู่
ถ้าหลินชิงเหยียนออกจากรายการไป ผู้ชมจะคิดอย่างไร
“งั้นฉันทำอะไรได้บ้าง” หลินชิงเหยียนไร้ซึ่งเรี่ยวแรง “ฉันแค่ต้องการคำแถลงการณ์ขอโทษ มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ”
พอได้ยินเช่นนั้น หลีจิ่งเฉินก็หันไปพูด “ซือฝูชิง เมนเทอร์หลินไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนี้แล้ว ตอนนี้คุณก็โพสต์ขอโทษเมนเทอร์หลินบนเวยปั๋วเถอะ ทำผิดแล้วก็ต้องยอมรับผิด”
“บอกตั้งนานแล้วว่าถ้าฉันทำคงเอาถึงตาย คุณคงไม่สามารถมายืนพูดพล่อยๆ อยู่ตรงนี้ได้” ซือฝูชิงเปิดตาขึ้นซึ่งในแววตาไร้ซึ่งความขบขันใดๆ ทิ้งไว้เพียงความหงุดหงิดใจเท่านั้น “อย่าเสียงดังรบกวนเวลาพักผ่อนฉันสิ น่ารำคาญชะมัด”
หลีจิ่งเฉินเองก็มีน้ำโหแล้วเหมือนกัน
ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ประตูก็ถูกเคาะขึ้นอีกครั้ง ด้านนอกมีเสียงนอบน้อมดังขึ้นว่า “คุณซือครับ ผมได้รับคำสั่งให้เอาวิดีโอ
