กพูดอะไร หลีจิ่งเฉินก็ขมวดคิ้ว “เมนเทอร์หลิน ระวังตัวเองไว้บ้าง”
หลินชิงเหยียนสีหน้าเรียบตึงเล็กน้อยพูดโพล่งอย่างตกใจ “เมนเทอร์หลี คุณพูดอะไรของคุณคะ”
ใบหน้าของเธอยังคงตกใจแกมฉงนเหมือนเดิม ทว่าภายในใจกลับทักทายบรรพบุรุษของมู่ชิงเมิ่งไปแล้วสิบแปดชั่วโคตร
หลีจิ่งเฉินให้ความเคารพมู่ชิงเมิ่งมาก ทว่ามู่ชิงเมิ่งดันตำหนิเธอต่อหน้าเขาไปยกหนึ่ง
สุดท้ายตอนนี้หลีจิ่งเฉินกลับช่วยออกหน้าพูดแทนซือฝูชิงซะได้
หลินชิงเหยียนอัดอั้นตันใจอย่างมาก
“เอาสิ ฉันให้โอกาสคุณสักครั้งแล้วกัน” ซือฝูชิงใช้มือข้างหนึ่งเท้าคางแล้วหันหน้าไปมองพร้อมยกยิ้ม “เรามาเดิมพันกัน ถ้าฉันแพ้ ฉันก็จะไลฟ์สดล้างเครื่องสำอางออกต่อหน้าทุกคนเลย ว่าไงล่ะ ”
“ซือฝูชิง คุณกำลังพูดอะไรของคุณ” หลินชิงเหยียนยังคงสีหน้าไม่เปลี่ยน ผุดรอยยิ้มแต่งแต้มใบหน้าเหมือนเดิม “เรื่องจะล้างเครื่องสำอางออกเป็นความสมัครใจของคุณ จะเอาการเดิมพันมาเป็นตัวกำหนดได้ที่ไหนกัน”
บทสนทนาของพวกเธอทั้งสองดังผ่านไมโครโฟนกระจายไปทั่วบริเวณ จากนั้นเสียงดังเซ็งแซ่ก็ค่อยๆ หยุดลง เหล่าแฟนคลับต่างหันไปมองเบื้องหน้า
“ดูท่าทางจะไม่กล้า” ซือฝูชิงหุบยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “งั้นก็อย่ามาเสแสร้งต่อหน้าฉัน ฉ
