งปลาเค็มตัวหนึ่งเท่านั้น
เฟิ่งซาน “???”
มันอะไรกันเนี่ย!
เฟิ่งซานมองเธออย่างพูดไม่ออก “คุณซือ ถ้าคุณบอกว่าคุณขายอะไรสักอย่างเพื่อมาซื้อโค้กขวดนึง ผมก็ยังจะเชื่ออยู่หรอกนะ”
“ไม่เชื่องั้นเหรอ” ซือฝูชิงโยนโทรศัพท์มือถือให้เขา “โอเค มันก็เว็บซื้อขายของมือสอง ฉันอุตส่าห์โอนเงินให้เขาไปซื้อลังนึง”
มันระบุข้อมูลการแชทและการซื้อขายไว้อย่างชัดเจน
หลังจากเฟิ่งซานอ่านจบ เขาก็ตกอยู่ในห้วงความคิดอันสับสน
เขาพลันรู้สึกว่ามุมมองต่อโลกของเขาพังทลายลงเล็กน้อย
อวี้ซีเหิงเงยหน้าขึ้น “พอแล้ว ออกไปเถิด”
เฟิ่งซานออกไปและปิดประตูให้อย่างเอาใจใส่ทันที
เขาเห็นว่าซือฝูชิงกำลังรักษาขาของอวี้ซวีเหิง และดูเหมือนว่าจะมีสัญญาณฟื้นตัว เขาเองก็รู้สึกโล่งใจ
แต่เฟิ่งซานมักจะรู้สึกแปลกๆ
เขาลงไปข้างล่างและครุ่นคิดอะไรอยู่นานก่อนจะกดโทรศัพท์ออกไป
เฟิ่งซานเอามือป้องปากแล้วลดเสียงลง “นายคิดว่าคนของ T18 จะไม่มีเงินซื้อโค้กได้มั้ย”
“ไม่มีเงินซื้อโค้กเหรอ ไร้สาระ!” เสียงจากปลายสายอีกด้านหนึ่งดังขึ้นทันที “พวกเขาขายข่าวด้วยราคาสูงมาโดยตลอด แล้วก็เป็นพวกสัตว์ประหลาดใจดำทั้งนั้น จะไม่มีเงินได้เหรอ?!”
“ก็จริง” เฟิ่งซานรู้สึกงุนงง
