่อไร ผมมีสตูดิโออยู่ที่หนึ่ง หรือคุณจะมาที่นี่ก็ได้นะ”
“ฉันจะยกเลิกสัญญาแน่ๆ” ซือฝูชิงพูดอย่างนิ่งสงบ “ฉันไม่จำเป็นจะต้องอยู่ในวงการบันเทิงตลอดไป เรื่องนี้ค่อยพูดทีหลังก็ยังไม่สาย”
“ได้ งั้นก็ค่อยพูดทีหลัง จริงสิ คุณยังไม่ได้เข้านอนใช่มั้ย” จู่ๆ ชวีหลิงอวิ๋นก็ตื่นเต้นขึ้นมา “ดีไซเนอร์ส่งภาพท่าทางอ้างอิงมาให้ผมชุดหนึ่ง ผมจะส่งให้คุณดูว่าท่าทางพวกนี้เป็นยังไงบ้าง”
ซือฝูชิงเสยผมบนหน้าผากด้วยมือข้างเดียว “ที่จริงฉันหลับไปแล้ว และที่คุณได้ยินทั้งหมดนี้ก็เป็นความฝัน”
ชวีหลิงอวิ๋น “???”
ซือฝูชิงวางสายโทรศัพท์
ชวีหลิงอวิ๋นไม่ปล่อยเวลาใดๆ ที่เขาสามารถทำงานได้ให้ผ่านไปจริงๆ
ซือฝูชิงดื่มโคล่าจนหมด ในขณะที่เธอกำลังจะออกกำลังกายสักพักแล้วค่อยเข้านอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ฮัลโหล เจ้านาย?” คราวนี้เธอหยิบมันขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยสายตายิ้มแย้ม “จะสี่ทุ่มครึ่งแล้ว คุณยังไม่นอนอีกเหรอ”
“ยังมีธุระที่ต้องทำ” อวี้ซีเหิงพูดเสียงต่ำเบาที่ฟังดูสง่างามและอ่อนโยน “เธอต้องการทนายความหรือเปล่า”
“หา? ไม่ต้องการค่ะ” ซือฝูชิงเท้าคาง “ถ้าฉันต้องการจริงๆ ฉันจะบอกคุณ”
“อืม” อวี้ซีเหิงเองไม่ได้พูดอะไรอีก “นอนเถิด”
ซื
