เห็นอะไรเข้าล่ะเนี่ย?
“เอาละ” อวี้ซีเหิงกึ่งทำตัวไม่ถูกกึ่งขบขัน “อีกสองสามวันฉันต้องออกไปข้างนอก มันเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เธอมีเวลาหรือไม่”
“น่าจะมี” ซือฝูชิงยันตัวขึ้นและเอ่ยเตือนอีกครั้ง “อย่าลูบหัวฉัน”
เธอหันหน้าไปพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไฮ ซานซาน ลำบากนายแล้ว”
เฟิ่งซานที่รู้สึกเหมือนถูกประชด “…”
เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ถูกข่มเหง ไม่เคยมีใครถามความคิดเห็นของเขา
**
ความเคลื่อนไหวครั้งนี้มีความโกลาหลพอสมควร ตอนที่ซือฝูชิงกลับไปที่อพาร์ทเมนต์เล็กๆ ของตัวเอง ชาวเน็ตก็ยังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างร้อนแรง
แฟนๆ ของเซี่ยอวี้กำลังโจมตีสวีรั่วถง หลินชิงเหยียนและผู้จัดรายการ แต่แอนตี้แฟนของซือฝูชิงจำนวนมากเองก็กำลังทำงานหนัก
[ขอโทษเซี่ยอวี้ก็ไม่เป็นไรหรอก สำหรับซือฝูชิงไม่จำเป็น]
[ไม่ใช่ฉันว่านะ จดหมายทนายของดาราสมัยนี้เป็นแค่ของประดับเท่านั้น ถ้าแน่จริงก็ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจสิ จะได้ดูน่าเชื่อถือบ้าง]
[คราวที่แล้วก็ส่งจดหมายทนายกล่าวหาชาวเน็ตว่าปล่อยข่าวลือ ไม่กี่วันก็พิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นความจริง ฉันไม่เชื่อจดหมายทนายพวกนั้นอีกแล้ว]
[จะว่าไปแล้วเทียนเล่อมีเดียก็ไม่สนใจซือฝูชิงเลย เธอไม่มีทนายความด้วยซ้ำ แล้วเธอจะส่งจด
