เล็กน้อย “ก็ยังไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”
ยิ่งมู่ชิงเมิ่งมองดูเธอมากเท่าไรก็ยิ่งรู้สึกชื่นชอบเธอมากเท่านั้น เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลองโยนหินถามทางดู “ฉันยังจะต้องอยู่ที่โรงพยาบาลไปอีกสักระยะ ถ้าคุณซือมีเวลาว่างมาคุยเล่นเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย”
“หือ?” ซือฝูชิงเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาจิ้งจอกยกโค้ง “คุณน้ามู่มีความรู้มาก ฉันเองก็อยากคุยกับคุณ แต่วันนี้ฉันยังมีงานต้องทำอีก คงจะอยู่นานกว่านี้ไม่ได้แล้ว”
“ไปเถอะๆ” มู่ชิงเมิ่งยิ้มแย้ม “ฉันจะรอเธอ”
**
หลังจากออกจากโรงพยาบาลซือฝูชิงก็กลับไปที่ค่ายฝึกของรายการหนุ่มสาววัยใส
พอเธอเข้าไปในห้องซ้อมเต้น สวี่ซีอวิ๋นก็ชี้ที่กล่องบนพื้นทันที
“เมนเทอร์ซือ มีพี่สาวแซ่เจียงส่งมาให้คุณ บอกว่าให้คุณกินตอนที่จะเป็นลม”
“หืม?” ซือฝูชิงเลิกคิ้ว
เธอหยิบกล่องขึ้นมาเปิดดู
ข้างในกล่องแบ่งเป็นสามชั้น มีขนมต่างๆ หลากชนิดซึ่งล้วนแต่ปราณีตพิถีพิถัน อีกทั้งยังหอมกลิ่นชาอ่อนๆ อีกด้วย
ซือฝูชิงหยิบโทรศัพท์ออกมา พิมพ์ข้อความส่งถึงเจียงฉังหนิง
[หนิงหนิง แต่งงานกับฉันเถอะ เธอผ่านเกณฑ์ในการเลือกคู่ครองของฉันทุกด้านจริงๆ]
เจียงฉังหนิง: […]
เจียงฉังหนิง: [ขอถามหน่อยเถอะว่าเกณฑ์ในการเลือก
