่ะๆๆ” คุณนายเฉินไม่กล้าพูดอะไรอีกและถอยออกไป
ผู้นำตระกูลเฉินหัวร้อนไปหมด เขาเริ่มต่อสายโทรศัพท์อีกครั้ง
เขาต้องสืบให้รู้โดยเร็วที่สุดว่าตระกูลเฉินไปล่วงเกินใครในเมืองซื่อจิ่วเข้า ไม่อย่างนั้นตระกูลเขาล่มจมแน่นอน
**
ทางฝั่งโรงพยาบาล
ผู้หญิงคนนั้นขอโทษซือฝูชิง “น้องสาวของฉันไม่ได้อยู่กับฉันมายี่สิบกว่าปีแล้ว ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอกลายเป็นคนแบบนี้ไปแล้ว”
“คุณน้ามู่ไม่ต้องขอโทษแทนหรอกค่ะ” ซือฝูชิงพูดอย่างเกียจคร้าน “ฉันไม่เคยทะเลาะกับคนปัญญาอ่อน”
“ฉันได้ยินจากแพทย์ผู้ดูแลก่อนหน้านี้แล้วว่า คุณซือทำการปฐมพยาบาลให้ฉัน พวกเขาจึงผ่าตัดได้สำเร็จ” มู่ชิงเมิ่งอดยิ้มไม่ได้ “คนอื่นไม่รู้ แต่ฉันรู้ว่าวิชาแพทย์ของคุณซือดีแค่ไหน แต่คุณซือวางใจได้ ฉันจะไม่พูดกับคนอื่นหรอก”
“คุณน้ามู่เป็นโรคหัวใจมาหลายปี แถมร่างกายยังอ่อนเพลียมากด้วย” ซือฝูชิงครุ่นคิดอยู่สองสามวินาที แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ไปให้ดู “กินของพวกนี้ให้มากหน่อยนะคะ อาจจะดีขึ้นมาก”
บนหน้าจอเป็นโน้ตข้อความที่มีชื่อยาเขียนเอาไว้หลายตัว
“ตกลง ฉันจำไว้แล้ว” มู่ชิงเมิ่งพูดอย่างเคร่งขรึมจริงจัง “ฉันจะต้องตอบแทนที่คุณซือช่วยชีวิตฉันไว้อย่างแน่นอน”
ซือฝูชิงชะงักไป