หวังเพราะภาพลักษณ์ของพวกเขาไม่เป็นอย่างที่คิดแน่นอน!”
พอพูดไปแล้วอวี้ถังก็งงงวยเล็กน้อย “ไม่ใช่สิ เธอเป็นคนในวงการไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่รู้อะไรเลยเนี่ย”
ซือฝูชิงพูดอย่างเกียจคร้านว่า “อย่างฉันนับเป็นคนในวงการด้วยเหรอ มีคนในวงการคนไหนจนอย่างฉันบ้าง”
“ก็จริง” อวี้ถังงึมงำขึ้นมาอีก “ชิงชิงเธอน่าสงสารเกินไปแล้วนะ แล้วยังต้องถูกอาเก้าใช้งานหนักอีก ฉันจะต้องพูดกับอาเก้าให้เขาเอาเธอไปซ่อน”
“อย่านะ” ซือฝูชิงขัดขึ้นอย่างหาได้ยาก “ฉันสามารถดูแลตัวเองได้ ฉันกับอาเก้าของเธอเกี่ยวข้องกันด้วยเรื่องธุรกิจเงินๆ ทองๆ เท่านั้น”
“เอางี้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะเล่าเรื่องซุบซิบให้เธอฟังอีกเรื่องนึง นอกจากเปี๋ยอวิ๋นซีนั้นแล้ว ก็ยังมีซย่าเซิงที่อยากจะเกาะอาเก้าของฉันด้วย” อวี้ถังกดเสียงให้เบาลงไปอีกและทำท่าทางลึกลับ “แต่อาเก้าของฉันก็โยนยัยพวกนั้นออกไปโดยไม่แม้แต่จะมองเลยแหละ
เขาไม่สนใจใครเลยสักคนทั้งที่มีผู้หญิงเข้าหามากมายขนาดนั้น เฮ้อ ชิงชิง เธอว่าอาเก้าใช้การไม่ได้หรือเปล่า”
ซือฝูชิงกระแอมเบาๆ “คุณหนูอวี้”
อวี้ถังยังคงกอดแขนของเธอไว้พลางลูบไล้ไปมา “ทำไมเหรอ”
ซือฝูชิงเลิกคิ้ว “ข้างหลังเธอ”
“ข้างหลังฉันทำไมเหรอ” อวี้
