ธอพร้อมศีรษะที่กระแทกกับพื้น
ด้วยสภาพที่ดูไม่ได้
ด้านหลังหญิงสาวผู้นี้มีหญิงสาวสวมแว่นกันแดดอีกคนหนึ่งกำลังถือมือถือจ่อมาทางนี้
เห็นได้ชัดว่าผิดคาดกับฉากตรงหน้ามาก เพราะหญิงสาวแน่นิ่งไป
เมื่อซือฝูชิงทำการปฐมพยาบาลเสร็จรอบหนึ่งก็จัดการทัดเส้นผมที่พัดไปตามลมไว้หลังหูอย่างไม่ใส่ใจ “หนิงหนิง เห็นหรือยัง นี่ต่างหากที่เรียกว่าพวกต้มตุ๋น”
เจียงฉังหนิง “…”
เธอมุ่นคิ้ว “ฉันเห็นผู้หญิงคนนี้ตอนเธอไปแคสติ้ง เขามีปัญหาอะไรกับเธอหรือเปล่า”
“ฉันไม่ได้ใส่ใจ” ซือฝูชิงเอ่ยอย่างเหนื่อยหน่าย “โทรศัพท์หรือยัง”
เจียงฉังหนิงพยักหน้า “พวกเขาบอกว่าอีกสามนาทีถึง”
ด้านข้างมีโรงพยาบาลใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ดังนั้นรถพยาบาลจึงมาถึงอย่างรวดเร็ว
เหล่าหมอพยาบาลเอาตัวหญิงสาวที่หมดสติขึ้นรถอย่างว่องไว เหลือเพียงพยาบาลคนหนึ่งคอยจดบันทึกชื่อของซือฝูชิงกับเจียงฉังหนิงไว้
ซือฝูชิงขยับข้อมือก่อนจะลูบหน้าเจียงฉังหนิง “ไปเถอะ พวกเราไปกินหม้อไฟกัน”
พอเจียงฉังหนิงได้สติก็มองเข้าไปในนัยน์ตาของเธอราวกับค้นหาคำตอบ “เธอรู้เรื่องการรักษาด้วยเหรอ”
“ก็พอได้” ซือฝูชิงเอ่ยเสียงผ่อนคลาย “เรียนมาจากในเกม หนิงหนิง เธอมีอาการปวดในข้อกระดูกขาใช่ไหม ฉันจะด
