ร่วมมือกันอีกมาก”
“เพราะเมนเทอร์ซือสอนมาดีไงครับ” สวี่ซีอวิ๋นกำหมัดพร้อมดวงตาแวววาว “เมนเทอร์ซือ สัปดาห์หน้าพวกเราต้องเลือกเพลงที่ใช้ในการแสดงแล้ว เมนเทอร์คิดว่าเราควรเลือกเพลงไหนดีกว่ากัน”
ซือฝูชิงพยักหน้า “ถึงเวลานั้นฉันค่อยบอกพวกนาย”
เซี่ยอวี้ซ้อมเต้นเสร็จก็หยุดฝีเท้าลง
เขาหันหน้าไปมองซือฝูชิง หลังผ่านไปครู่หนึ่งถึงเอ่ยว่า “เมนเทอร์ซือเคยได้ยินคนที่ชื่อว่าอวิ๋นหลานไหม”
“ใครเหรอ” ซือฝูชิงหยิบกระดาษมาซับเหงื่อด้วยสีหน้าราบเรียบ “ไม่เคยได้ยิน”
“ไม่มั้งเมนเทอร์ซือ” สวี่ซีอวิ๋นเด้งพรวด เอ่ยด้วยท่าทีตื่นเต้น “อวิ๋นหลานเชียวนะ! คนที่ได้รับรางวัลศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดชีพจากเก๋อหลินเอินเลยนะ!”
รางวัลศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดชีพของเก๋อหลินเอิน แสดงถึงเกียรติยศอันสูงสุดของวงการนักแสดง
เก๋อหลินเอินก่อตั้งมาราวร้อยกว่าปี แต่มีเพียงห้าคนเท่านั้นที่เคยได้รับรางวัลนี้
และมีเพียงอวิ๋นหลานที่เป็นคนต้าซย่า
แต่เธอเป็นคนที่ลึกลับเกินไป
อย่าว่าแต่ในต้าซย่าเลย เพราะแม้แต่เหล่าศิลปินที่ประจำการอยู่ที่เก๋อหลินเอินยังไม่รู้สถานะตัวตนของเธอด้วยซ้ำ
จู่ๆ เมื่อห้าปีก่อนอวิ๋นหลานไม่มีการแถลงข่าวใดก็หายต
