พลางเดินตรงออกไปข้างนอก
หลังจากเดินมาถึงถนนก็บังเอิญเจอหญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดกี่เพ้าเดินตรงเข้ามา
ทั้งรูปร่างและบุคลิกของหญิงสาวคนนี้ดูดีมาก ไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่พวกลูกคุณหนูจงใจสร้างขึ้นอย่างสิ้นเชิง
ซือฝูชิงเหลือบมองอยู่หลายครั้ง พลันหรี่ตาลง
วินาทีที่ใกล้เดินสวนกันกับพวกเธอ จู่ๆ หญิงสาวคนนั้นก็ล้มลงไป
เธอปากซีดไร้เลือดฝาด แม้แต่มือก็เริ่มเขียวช้ำขึ้นเรื่อยๆ
ดวงตาของหญิงสาวปิดแน่นสนิท เห็นได้ชัดว่าตกอยู่ในสภาวะหมดสติแล้ว
เจียงฉังหนิงถอยหลังมาหนึ่งก้าว “นักต้มตุ๋นเหรอ”
ไม่แปลกที่เธอจะคิดเช่นนั้น เพราะเรื่องแบบนี้มีให้เห็นอยู่เกลื่อนกลาด
ซือฝูชิงนั่งยองแล้วขมวดคิ้ว “หัวใจอ่อนแอ อัตราการเต้นของหัวใจอยู่ที่สามสิบครั้งต่อนาที ตอนนี้อัตราการเต้นลดลงเรื่อยๆ โอกาสรอดอยู่ที่ 19% 18%… ”
เจียงฉังหนิงชะงักไป “ชิงชิง เธอกำลังพูดเรื่องอะไร”
“เรียกรถพยาบาลเลย” ซือฝูชิงขยับมือไม้อย่างว่องไวเพื่อกดตามจุดลมปราณไม่กี่จุดไว้ “หัวใจกำเริบ ต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน”
เจียงฉังหนิงไม่ทันได้ถามอะไรต่อ รีบกดโทรออกทันที
อีกฝั่ง สวีรั่วถงเดินออกมาด้วยความโมโห
“ชิงเหยียน ฉันละยอมแบรนด์ขยะนี่จริงๆ” สวีรั่วถงเอ่ยพร้อมไฟโ
