ทีมงานพยักหน้าแล้วเดินออกไป
ไม่นานเขาก็พาคนเข้ามาก่อนจะเดินออกไปอีกครั้ง
ซือฝูชิงเหลือบมองชวีหลิงอวิ๋นที่ยังอยู่ในห้องทำงานแวบหนึ่ง
เป็นเขาจริงๆ ด้วย
สถานที่ที่มนุษย์อย่างเราจะบังเอิญเจอกันได้มีมากมายเหลือเกิน
“คุณซือ ตรงนี้ไม่มีใครแล้ว ถอดหน้ากากออกเถอะ” ผู้กำกับภาพกระแอมไอ “แนะนำก่อนแล้วกัน นี่คือผู้กำกับชวีหลิงอวิ๋น อีกเดี๋ยวถ้าคุณซือออกไปรบกวนช่วยเก็บเป็นความลับด้วย”
ซือฝูชิงถอดหน้ากากออกแล้วตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก “ได้”
“โอเค งั้นก็เริ่มกันเถอะ” ชวีหลิงอวิ๋นเงยหน้าขึ้น “พวกเรา…”
จากนั้นเสียงก็หยุดชะงักไป
“…”
ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบสงบไปชั่วขณะ
เคร้ง มือของผู้กำกับภาพคลายออกก่อนที่แก้วเก็บความร้อนในมือจะตกลงพื้น
แก้วตกกระแทกเท้าของเขาอย่างแรง แต่เขากลับลืมเปล่งเสียงร้องโอดครวญซะสนิท
เขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยท่าทีตกตะลึง ทันใดนั้นสมองราวกับล่องลอยไร้สติ
เวลานี้ในหัวของผู้กำกับภาพผุดแต่คำพูดที่ชาวเน็ตด่าทอว่าซือฝูชิงหน้าตาน่าเกลียด กระทั่งสามารถขย้อนอาหารที่กินไปวันก่อนได้เลย
เหลวไหล!
คำพูดซี้ซั้วทั้งนั้น!
นี่มันเบ้าหน้าที่เทพเจ้าสรรสร้างชัดๆ!
จู่ๆ ชวีหลิงอวิ๋นก็ลุกขึ้นแล้วเดินตรง
